Η Σελήνη, λίγες ημέρες και ώρες πριν τη Νέα Σελήνη της 22ης Μαρτίου στον Κριό, θα βρεθεί στους Ιχθείς, από τα ξημερώματα της Τρίτης 20 Μαρτίου, και είναι σαν να σου ψιθυρίζει στο αυτί αυτό που πρόκεται να συμβεί ώστε να μη νιώσεις πως σε έπιασαν στον ύπνο ή πως δε σε είχαν προειδοποιήσει.
Η Σελήνη είναι στη φάση του κύκλου της που είναι ελάχιστα ορατή και απλά κάνει ένα μικρό πέρασμα από τον Ουρανό νωρίς το πρωί, την ώρα που ο εγκέφαλος βρίσκεται στην πιο έντονη διεργασία παραγωγής ονείρων κατά τη διάρκεια του ύπνου. Συντονίσου με το ασυνείδητο σου, άκου το ένστικτο σου, δώσε βάση στη διαίσθηση σου γιατί η Σελήνη στους Ιχθείς μιλά για μία ολόκληρη ανθρωπότητα και όχι για εσένα προσωπικά. Η σύνοδος της Σελήνης με τον Ποσειδώνα και το Χείρωνα και η αντίθεση της με τον ανάδρομο Άρη από την Παρθένο, σου λέει πως η θεραπεία μίας ασθένειας δε συνίσταται στην επούλωση της πληγής αλλά στην κατανόηση της σχέσης ανάμεσα σε μία αλλεργική σωματική αντίδραση και μία ψυχική διαταραχή. Το να μένεις πειθήνιος/α μπροστά στην εξουσιαστική τάση του/ης Άλλους/ης ή να εξουσιάζεις το/η σύντροφο ως απαραίτητο συστατικό για μία αρμονική σχέση, είναι σαν να συνεχίζεις να παίρνεις αντιβίωση όταν έχεις γιατρευτεί, καθαρά από θέμα συνήθειας ή από ανάγκη προφύλαξης σε έναν επόμενο ιό.
Δεν πρέπει να φοβάσαι να δείξεις πως είσαι ευάλωτος/η, πως έχεις σημεία που μπορεί να αποτελέσουν κερκόπορτες εισόδου σε μία καλά κρυμμένη ψυχοσύνθεση, αφού το ζητούμενο είναι να εκφράζεις όλα τα συστατικά σου και να μην ντρέπεσαι για ορισμένα εξ αυτών, μην τυχόν και θεωρηθείς politically incorrect. Το να βγεις και να εκφράσεις ανοικτά τη μοναδικότητα σου, το να σπάσεις μία συμφωνία που έχεις κάνει αφού οι καιροί άλλαξαν, το να αποδράσεις από ένα περιβάλλον που γέμισε τοξικά απόβλητα δεν αποτελεί δείγμα δειλίας αλλά τόλμης. Αυτό που έχει ανάγκη η κοινωνία είναι τη διαφορετικότητα του καθενός που θα βοηθήσει να σπάσει ένα κατεστημένο καταρράκωσης οποιασδήποτε υγιούς προσπάθειας για πρόοδο και εξέλιξη.
Αν λοιπόν σήμερα το βράδυ ονειρευτείς τη στιγμή που θα ξεγυμνωθείς μπροστά σε ένα αποχαυνωμένο πλήθος, μη φοβηθείς. Μάλλον έφτασε η ώρα να εκφράσεις ανοικτά τη διαφωνία, την αντίρρηση, τη διαφορετικότητα σου και να ανοίξεις την πόρτα για λιβάδια με καθαρό οξυγόνο. Να θυμάσαι όμως για να φτάσεις στο λιβάδι θα περάσεις από ισοπεδωμένες πόλεις, αφιλόξενα δάση και επικίνδυνα σκοτεινά σοκάκια. Τι λες, θα το υποσχεθείς στον εαυτό σου…;
0 comments
manini
19 Μαρτίου, 2012 at 11:56 πμ
κόλαση είσαι…
POLITIA
19 Μαρτίου, 2012 at 1:34 μμ
γιατί να είσαι τόσο…απελπιστικά σωστός; τελικά, γιατί να μη μένει ένα τόσο δα παραθυράκι με θέα προς την άποψη, ότι όλα αυτά που αιωρούνται στον αέρα και αντιλαμβανόμαστε με την 6η αίσθηση δεν είναι τίποτα παραπάνω από παιχνίδια του “διεστραμμένου” μας μυαλού; ήλπιζα να ήσουν αυτό το παραθυράκι..
Frossaki
19 Μαρτίου, 2012 at 2:45 μμ
Ε Ν Ν Ο Ε Ι Τ Α Ι καλέεε!!! Μου έφτιαξες τη μέρα…!!!
ΕΛΛΑΔΑ
19 Μαρτίου, 2012 at 2:58 μμ
Είναι ώρα για δράση παιδιά!! όσοι είναι έτοιμοι για δράση ας περιμένουν και την αντίδραση!! και τις συνέπειες από την έκρηξη!!! σημασία δεν έχει η μάχη και αν θα την κερδίσεις!! αλλά ο πολεμιστής που έλαβε μέρος, πολέμησε πληγώθηκε και ίσως πέθανε, αλλά δεν έφυγε αμαχητί!! ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ!! εν όψη της μεγάλης γιορτής 25 Μαρτίου!!
Μetehmia
19 Μαρτίου, 2012 at 4:23 μμ
Το άρθρο σας είναι τόσο οδυνηρά αληθινό που με έκανε να κλάψω – και όχι για να δείξω την κρυμμένη μου ψυχοσύνθεση.
Δεν ξέρω αν αυτό που θέλω είναι να φύγω ή να εγκαταλείψω. Ξέρω μόνο ότι ονειρεύομαι αυτά τα πράσινα λιβάδια, τον καθαρό αέρα, την αλήθεια. Αναρωτιέμαι μόνο αν στα αλήθεια υπάρχουν ή ό,τι υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο για αυτούς που είναι διαφορετικοί είναι τα αφιλόξενα δάση. Εγώ μονάχα αυτά έχω γνωρίσει. Οπότε, μάλλον δεν έχω να φοβηθώ την οποιαδήποτε απόφαση.
caterina
19 Μαρτίου, 2012 at 4:25 μμ
αχ αυτες οι μερες…θα μας σκασουν!!
natty
19 Μαρτίου, 2012 at 4:39 μμ
Εκπληκτικό κείμενο απλά λατρεύω τον τρόπο που γράφετε! απολαμβάνω να το διαβάζω ξανά και ξανά!
Mar Kat
19 Μαρτίου, 2012 at 6:24 μμ
Κ Α Τ Α Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Ο κείμενο!!!!Δεν έχω λόγια!!!!
ΒΙΒΙΑΝ
19 Μαρτίου, 2012 at 10:33 μμ
Τέλειοοοο…ο τρόπος γραφής δεν περιγράφεται!!!!