Πόσες φορές έχεις άραγε σκεφτεί πως θα ήταν αν δεν ήταν όπως είναι στην πραγματικότητα; Πόσες φορές δεν έχεις ονειρευτεί μία καθημερινότητα που δεν υπάρχουν άνθρωποι που απαιτούν από εσένα, που δεν υπάρχουν καταστάσεις που σε φέρνουν αντιμέτωπο/η με την κακή πλευρά του εαυτού σου, που δε χρειάζεται να παλέψεις ώστε το αύριο να είναι καλύτερο (και πως ορίζεται άραγε αυτό) από το σήμερα;
Με τη Σελήνη να ολοκληρώνει την παρουσία της στον Υδροχόο το απόγευμα του Σαββάτου 9 Ιουνίου και να περνά στους Ιχθείς το βράδυ της ίδιας ημέρας, έχεις ανάγκη να ζήσεις, έστω και για λίγες ώρες, σε αυτή τη φανταστική πραγματικότητα που πλάθεις πολύ συχνά τον τελευταίο καιρό στο μυαλό σου. Στη χώρα που δεν υπάρχει βιαιότητα, που λείπει το αβέβαιο αύριο, αλλά κυριαρχεί το υπέροχο σήμερα. Θα προσπαθήσεις να διαλύσεις, και όχι να κρύψεις, τους φόβους σου μέσα από τη συναναστροφή με άτομα που σε κάνουν να ονειρεύεσαι, να ξεκλειδώσεις τα συρματοπλέγματα που έχεις σηκώσει γύρω σου, να πεις αυτό που σκέφτεσαι χωρίς να φοβηθείς την απόρριψη από τον/ην Άλλο/η.
Με τη Σελήνη στους Ιχθείς, σε σύνοδο με τον Ποσειδώνα, ο εύκολος δρόμος για να ξεχάσεις τη σκληρή και πρακτική διάσταση της ζωής είναι να βγεις και να πνίξεις την ανασφάλεια σου στο ποτό. Ο δύσκολος δρόμος είναι να λύσεις το γόρδιο δεσμό που μπλοκάρει το μονοπάτι μεταξύ της καρδιάς και του μυαλού και να συνδέσεις το συναίσθημα με την έκφραση του. Μη φοβηθείς να δείξεις την τρωτή σου πλευρά, μην πέσεις στην παγίδα να υψώσεις κι άλλα αναχώματα για να δείξεις ψηλότερος/η, αλλά δέξου την πρόκληση να αρχίσεις να σπας τα στρώματα από makeup που κρύβουν την αληθινή σου εικόνα.
Αν υπάρχει η Neverland, τότε σήμερα το βράδυ, και αύριο Κυριακή 10 Ιουνίου, κάνε την τη νέα διεύθυνση κατοικίας σου. Άλλωστε, τα καλύτερα παραμύθια δεν είναι αυτά με Happy End, αλλά αυτά που τα ζεις με όλο σου το είναι με αποτέλεσμα να μη απασχολεί αν υπάρχει End…
0 comments
lila
9 Ιουνίου, 2012 at 9:35 πμ
Γράψατε κ. Σοφιάνη, γράψατε πάλι!!! Υπέροχα τέλειο κείμενο. Κάνω focus στο…Ο δύσκολος δρόμος είναι να λύσεις το γόρδιο δεσμό που μπλοκάρει το μονοπάτι μεταξύ της καρδιάς και του μυαλού και να συνδέσεις το συναίσθημα με την έκφραση του,όπως και… Άλλωστε, τα καλύτερα παραμύθια δεν είναι αυτά με Happy End, αλλά αυτά που τα ζεις με όλο σου το είναι με αποτέλεσμα να μη απασχολεί αν υπάρχει End… .
Yiannis29
9 Ιουνίου, 2012 at 10:17 πμ
Αυτή τη Neverland δε μπορούμε να την κρατήσουμε όλο το καλοκαιράκι,όμως? Σας πλιζάρω γιατρέ των Άστρων, γιατί το Greeceland δεν παλεύεται λέμε… Όσο για το εύστοχο no end ιδού τί σκέφτηκα: http://www.youtube.com/watch?v=1n3n2Ox4Yfk
stefania
9 Ιουνίου, 2012 at 1:06 μμ
… στη χωρα οπου λειπει το αβεβαιο αυριο και κυριαρχει το υπεροχο σημερα!!you are in my mind!!!!!!!! Να μη σκεφτομαι τίποτα, να μη νοιάζομαι για τίποτα, να απολαμβανω μοναχα τη ζωη. Αυτο που σκεφτομαι αυτες τις μερες είναι αυτο, πως θα ζούσαμε αν ξέραμε οτι δεν εχουμε το αυριο;; – μια παράφραση του τίτλου σας …
nz705
9 Ιουνίου, 2012 at 2:46 μμ
πολύ όμορφο!
lila
9 Ιουνίου, 2012 at 3:58 μμ
Αγαπητέ Yiannis29 πόσο ταιριαστό το link!!!
natty
9 Ιουνίου, 2012 at 5:46 μμ
Όμορφες σκέψεις!!!!
Elena Zmz
11 Ιουνίου, 2012 at 8:17 πμ
Ήταν υπέροχα… το θέμα είναι όμως α) μήπως το ζεις μόνος σου το παραμύθι και β) πόσο πληγώνει όταν επιστρέφεις στην πραγματικότητα…