Η Σελήνη έχει ήδη περάσει στο Τοξότη, αφήνοντας πίσω της την Ηλιακή έκλειψη στο Σκορπιό και θέλοντας να τονίσει την ανάγκη να αναζητήσεις, εφεύρεις, πολλαπλασιάσεις την πίστη σου σε ένα καλύτερο αύριο. Με τον ανάδρομο Ερμή στο Σκορπιό πλέον, αυτό που έχει σημασία δεν είναι να παλέψεις να αντιπαρατεθείς με κάτι που δεν μπορείς να αλλάξεις, να φέρεις στα μέτρα σου, να κατακτήσεις, αλλά να αντιληφθείς πως μερικές καταστάσεις κάποια στιγμή πεθαίνουν και πρέπει απλά είτε να συμβιβαστείς με την ιδέα, είτε να επαναστατήσεις και να αποδράσεις από εκεί που για την ώρα είσαι δεμένος/η, ταυτισμένος/η, βολεμένος/η.
Το quincunx του Κρόνου από το Σκορπιό με τον Ουρανό από τον Κριό τονίζει ακριβώς την απαίτηση για ανακάλυψη νέων ανθρώπων με φρέσκες ιδέες, επαναστατικές προτάσεις και δράσεις που θα αντιπαρατεθούν με ένα συντηρητικό περιβάλλον που παλεύει να διατηρήσει τα κεκτημένα του. Η απαίτηση δεν είναι να θαφτεί κάθετι παλιό, να τιμωρηθεί η αλαζονεία ανθρώπων που οδήγησαν σε καταστάσεις επαναστατικής εξέγερσης, αλλά να ακουστούν φωνές, απόψεις, ιδέες και να ξεκινήσουν δράσεις που δείχνουν πως το αύριο γράφεται κοιτάζοντας προς αυτό και όχι μένοντας πίσω καυτηριάζοντας τα κακώς κείμενα. Όπως και να έχει, ο Κρόνος στο Σκορπιό μπορεί να φέρει στην επιφάνεια λαμπερά διαμάντια παλαιότερης εποχής, ανθρώπους που έχουν διατηρήσει την αυτοκυριαρχία τους, εφόδια που θα λειτουργήσουν ως γερά θεμέλια σε ένα καινούργιο αύριο. Αυτή τη στιγμή έχει σημασία να εξισορροπηθεί η διαμάχη ανάμεσα στο νέο και το παλιό, αφού η συνεργασία τους είναι απαραίτητη.
Με τη Σελήνη λοιπόν στον Τοξότη το απόγευμα της Τετάρτης 14 και όλη την Πέμπτη 15 Νοεμβρίου, αναζήτησε πηγές αισιοδοξίας και πίστης στο αύριο. Δες τι αφήνεις πίσω σου αν τολμήσεις να αποδράσεις, αναρωτήσου αν θέλεις να επιστρέψεις σε ένα γνώριμο παρελθόν που έχει φορέσει νέα μάσκα και τελικά φρόντισε να καταλάβεις πως σημασία έχει να ακούς την καρδιά σου και όχι το μίζερο περιβάλλον που βρίσκεται κάτω από το σοκ της βίαιης προσαρμογής.
0 comments
bytterfly30
14 Νοεμβρίου, 2012 at 5:30 μμ
Λέγεται πως με ανάδρομο σκορπιό είναι η καλύτερη συγκυρία αν θέλεις να επαναπροσεγγίσεις το παρελθόν σου…για να κάνεις μια συζήτηση,μια εξομολόγηση ή μια επανατοποθέτηση…συμφωνείται ή
να προχωρήσουμε μπροστά με πίστη για το αύριο?και τα λόγια που ποτέ δεν είπαμε??να τα αφήσουμε να χαθούν?μήπως είναι καλύτερα έτσι?
signingstar
14 Νοεμβρίου, 2012 at 6:33 μμ
Αυτό ακριβώς λέω: αν δεν μπορείς να προχωρήσεις μπροστά χωρίς να ασχοληθείς με κάτι από τα παλιά, κάτι που θεωρείς σύμμαχο και θεμέλιο για να κάνεις το επόμενη βήμα, τότε είναι ώρα να γυρίσεις πίσω και να διεκδικήσεις/αναζητήσεις/κρατήσεις αυτό που θεωρείς πολύτιμο…
karlito
14 Νοεμβρίου, 2012 at 7:17 μμ
Μη δίνεις αξία σε μηδενικά… που γίνονται νούμερα….
vasoula
14 Νοεμβρίου, 2012 at 7:50 μμ
Butterfly30 ούτε στο μυαλό μου να ήσουν….!!!!!Ακριβώς αυτό ετοιμάζομαι να κάνω…μια μεγάλη επώδυνη και αποκαλυπτική εξομολόγηση που εγώ θεωρώ ότι θα λειτουργήσει ως κάθαρση και χάραξη νέας πορείας. Μήπως όμως αυταπατώμαι ότι θα γίνει αυτό και απλά θα σημάνει το τέλος οριστικό και αμετάκλητο;
Μetehmia
14 Νοεμβρίου, 2012 at 10:12 μμ
Μάλλον είμαστε πολλοί για εξομολόγηση. Αναρωτιέμαι αν θα βρω τα λόγια να το κάνω. Κι αν το κάνω πού θα οδηγήσει αυτό. Ξέρω ότι δεν γίνεται, όμως θέλω και το παρελθόν και το παρόν. Αδύνατο να επιλέξω.
vasoula
14 Νοεμβρίου, 2012 at 11:11 μμ
@Metechmia. Πόσο μα πόσο σε καταλαβαίνω…να ξερες…:( Τα λόγια δεν βγαίνουν κι ας έχουν γίνει εκατό φορές πρόβα στο μυαλό, ο χρόνος εντωμεταξύ τρέχει αμίληκτος. Παρελθόν και παρόν σε μάχη τιτάνων. Ο απόλυτος διχασμός.
bytterfly30
14 Νοεμβρίου, 2012 at 11:35 μμ
Πω πω συμπάσχοντες που υπάρχουν..:-)Εγώ λέω να δώσω λίγο ακόμα χρόνο στον ανάδρομο ερμή….μπας και έρθει το παρελθόν σε μένα και όχι εγώ να πάω σε αυτό….είναι ζήτημα χρόνου να γίνει ένα μπαμ..ας περιμένω λίγο ακόμα…ποιός ξέρει…ο ανάδρομος είναι ανάδρομος για όλους μωρέ….λίγο ακόμη υπομονή…τόση κάναμε…;-)
caterina
15 Νοεμβρίου, 2012 at 1:21 πμ
Ακομα και τωρα που εχουμε Ερμη τετραγωνο Ποσειδωνα??
driver
15 Νοεμβρίου, 2012 at 10:11 πμ
“Με τον ανάδρομο Ερμή στο Σκορπιό πλέον, αυτό που έχει σημασία δεν είναι να παλέψεις να αντιπαρατεθείς με κάτι που δεν μπορείς να αλλάξεις, να φέρεις στα μέτρα σου, να κατακτήσεις, αλλά να αντιληφθείς πως μερικές καταστάσεις κάποια στιγμή πεθαίνουν και πρέπει απλά είτε να συμβιβαστείς με την ιδέα, είτε να επαναστατήσεις και να αποδράσεις από εκεί που για την ώρα είσαι δεμένος/η, ταυτισμένος/η, βολεμένος/η.”
Ή να συμβιβαστείς ή να αποδράσεις : και τα δύο εξαιρετικά δύσκολα !!!
Μetehmia
15 Νοεμβρίου, 2012 at 6:59 μμ
@Didi δεν ξέρω για σένα, όμως εγώ αύριο έχω crash test παρόντος – παρελθόντος σε ένα εντελώς σουρεαλιστικό σενάριο. Το τρελό είναι ότι ενώ το παρόν δείχνει να έχει όλα τα εχέγγυα εξέλιξης, η ψυχή αποζητά το παρελθόν και οι πληγές της δεν λένε να κλείσουν. Είναι φυσιολογικό και μόνο στη σκέψη κάποιου να κλαις; Να μην μπορείς με τίποτε να κόψεις τον ομφάλιο λώρο;