– Υπάρχει κάποιο χάπι που θα μπορούσε να μειώσει την ένταση του ήχου που παίζει μέσα στα αυτιά μου, να σβήσει σαν αργό fade out τις εικόνες που εναλλάσονται μπροστά στα μάτια μου και ειναι μία μίξη από αποκύηματα της φαντασίας μου και η πραγματική σκληρή διάσταση της αλήθειας, να απαγορέψει στο μυαλό μου να σκέφτεται και να εστιάσει σε ένα λευκό τοίχο για χρονικό διάστημα ικανό να με αποβλακώσει;
– Μπορείς να δοκιμάσεις βαλεριάνα και να καταλήξεις στα ηρεμιστικά ανάλογα με τη σοβαρότητα της κατάστασης σου…
– Εσύ αστειεύεσαι και εγώ σου μιλάω σοβαρά. Θέλω να γίνουν τα πάντα πολύ πιο απλά, να μην υπάρχουν δεκάδες αν πίσω από κάθε συζήτηση, να μην εγείρονται δεκάδες δεν σε κάθε προοπτική, να μη χρειάζεται να βγάλω πάμπολλα ουφ στο δρόμο για το στόχο μου αφού θα έχω παλέψει με δεκάδες φανταστικούς εξωτερικούς εχθρούς και εκατοντάδες εσωτερικούς μου φόβους.
– Για συνέχισε…
– Αυτό που θέλω να πω είναι τι γίνεται όταν έχεις βρει το στόχο σου, όταν γνωρίζεις τι θέλεις να πετύχεις/κατακτήσεις, όταν βρίσκεις τα πατήματα σου μετά από διαδοχικά στραπάτσα, αλλά ξαφνικά αντιλαμβάνεσαι πως περπατάς με τον ίδιο ακριβώς τρόπο αλλά σε διαφορετικό μονοπάτι. Δεν υπάρχει τρόπος να πετάξω προς το στόχο; Πρέπει υποχρεωτικά να περπατήσω μέσα από ένα γνώριμο ναρκοπέδιο;
– Φυσικά και υπάρχει τρόπος. Να προβάλεις τη ζωή που θέλεις σε ταινία και να αποβλακωθείς μπροστά από την οθόνη. Να γράψεις όσα θέλεις να πεις σε ένα χαρτί και να το σκίσεις, καίγοντας όσα θέλεις να εξωτερικεύσεις και φοβάσαι. Να αποδράσεις από τη σκηνή που φοβάσαι να περπατήσεις πηγαίνοντας προς τα παρασκήνια και όχι προς την έξοδο κινδύνου. Να μπερδευτείς και να παραπλανηθείς ακόμα περισσότερο, ώστε να αποφύγεις τη σκληρή αλήθεια. Όπως καταλαβαίνεις υπάρχουν χίλιοι τρόπο να αποφύγεις την κατά μέτωπο αντιπαράθεση, τη face to face αντιμετώπιση της δυσκολίας, την αλήθεια…
Όταν η Σελήνη συναντά τον Ποσειδώνα και το Χείρωνα στους Ιχθείς, μπορείς να μετατρέψεις την προσωπική σου αδυναμία σε συμπαντικό νόμο για να δικαιολογήσεις την ατολμία σου. Όταν όμως η Σελήνη και ο Ποσειδώνας είναι αγκαλιά στους Ιχθείς, όπως τη Δευτέρα 14 Ιανουαρίου, τότε η απόδραση από τη σκληρή πραγματικότητα μπορεί να μετατραπεί στη φυλακή του ψέματος…
0 comments
PENNY
14 Ιανουαρίου, 2013 at 8:50 μμ
δεν καταλαβαινω..πως ενω ολες οι κινησεις ειναι με πρασινο φως..για καποιο λογο βλεπω μια κοκκινη στοπ επιγραφη..ενστικτο?ανασφαλεια?ιδιομορφια ενος χαρακτηρα που εγω αδυνατω να αποκρυπτογραφησω??και φοβαμαι και δεν ειναι ωραιο,δεν ειναι δικαιο και δεν τιμα καμια πλευρα ουτε και δειχνει εμπιστοσυνη σε αυτο που υποτιθεται στηριζω,..τι στηριζω αφου ειμαι τοσο καχυποπτη για πρωτη φορα στη ζωη μου..η αληθεια..ειναι για ολους η ιδια?μαλλον φταινε και ολοι οι πλανητες απεναντι???am confused..not comfy indeed.xx
lila
15 Ιανουαρίου, 2013 at 9:37 πμ
ahhhh klaps όπως τα λέτε….υπέροχο κείμενο .. ένα ψυχογράφημα..μια λεκτική αναπαραγωγή της καθημερινότητάς μου, που μοιάζει να έχει βαλτώσει πια σε ένα συναισθηματικό πλέον κομφούζιο..
Elena Zmz
15 Ιανουαρίου, 2013 at 10:31 πμ
Την είδαμε την αλήθεια και την αντιμετωπίσαμε κατά πως ενδύκνειται… Το γιατί πονάει και πως θα φύγουμε από κει ενώ το μόνο που θέλουμε είναι να βυθιστούμε σε αυτό το “ψέμα” ποιος θα μας το δείξει..?