Όταν η Σελήνη είναι στον Καρκίνο και συναντά τον Πλούτωνα απέναντι της και τον Ουρανό από τον Κριό, τότε θα είσαι ψεύτης αν πεις πως δε φοβάσαι ένα αβέβαιο αύριο. Θα πρέπει να φοράς πολλές μάσκες αν μπορείς και συνεχίζεις να κινείσαι με ένα χαμόγελο στα χείλη, ίσως να πρέπει να παραδεχτείς πως ζεις σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο από τους γύρω σου.
Με έναν Πλούτωνα που γκρεμίζει ότι γνώριζες και έναν Ουρανό που ανάβει φωτιές που δε σβήνουν με νερό, είναι μάλλον παράλογο να μιλάς για την ασφάλεια όσων γνώριζες μέχρι σήμερα. Είναι μάλλον κουτό να θέλεις να κρυφτείς πίσω από την πόρτα του σπιτιού σου που ξαφνικά είναι διάτρητο. Είναι μάλλον χαζό να πιστεύεις πως δε φαίνεσαι, πως έγινες αόρατος, επειδή έβαλες τις κουρτίνες μπροστά από το πρόσωπο σου.
Όταν η Σελήνη είναι στον Καρκίνο και η Αφροδίτη έχει περάσει στον Ταύρο, τότε ασφάλεια είναι να μπορείς να μπεις σε ένα σπίτι που κλειδώνει, να είσαι σε θέση να χορτάσεις την πείνα σου και να κλείσεις τα παράθυρα απομονώνοντας ήχους και ιαχές που θυμίζουν μία εποχή που δεν έχει ακόμα ανατείλει. Αν όμως καταλάβεις πως έρχεται η ώρα που όσα γνώριζες θα πάψουν να υφίστανται, τότε ασφάλεια είναι να ξέρεις ποιος είσαι και τι θέλεις να κάνεις στη ζωή σου.
Σημασία πλέον δεν έχει ποιος είσαι, πως σε ορίζουν οι γύρω σου ή τι έχεις μέσα στην τσέπη και τις ντουλάπες σου. Σημασία πλέον έχει να είσαι έτοιμος να κάψεις ότι δεν αξίζει πλέον τίποτα, να χορέψεις γύρω από τη φωτιά και να νιώσεις πως εξιλεώνεσαι για μία ζωή που σου κληροδότησαν χωρίς να την έχεις ζητήσει. Η ζωή που ζήτησες είναι στο χέρι σου να την κάνεις να ανατείλει τον επόμενο ένα περίπου μήνα…
0 comments
Elena Zmz
16 Απριλίου, 2013 at 10:45 πμ
Πωπωπω τι καταπληκτικό κείμενο είναι αυτό!!! και πόσο αληθινό!! Η ουσία όλων όσων πέρασα από τον Αύγουστο συνοψίζεται στην τελευταία παράγραφο! Ένα “εύγε”.
PENNY
16 Απριλίου, 2013 at 12:44 μμ
Ετσι ειναι..ομως,ποσο καψιμο πια???δεν εμεινε και τιποτα..και τελικα ουτε καθαρση δεν εχει γινει..υπαρχει κατι απο οτι χτιζεις ,που οταν ο Αλλος δεν το σηκωνει μεσα στον φοβο του και το παταει αντι να το αγκαλιασει για να του δινει την ψευδαισθηση πως ειναι δυνατος..αυτο το κατι,αξιζει τον χορο γυρω απο την φωτια??θελω να πω,αν αξιζει..θα χρειαζοταν να καψεις τοσο πολυτιμο υλικο??Δεν ξερω..οπως τραγουδα και ο παπακωσταντινου..αυτη η ανοιξη καθολου δεν με αγγιζει..καλησπερα ΧΧΧΧ
ιων
17 Απριλίου, 2013 at 12:17 πμ
@ penny καλησπέρα..διαβάζω κατά καιρούς σχόλια σου και σήμερα μου ήρθε η διάθεση να σε ρωτήσω ……”έχεις σκεφτεί ποτέ τον εαυτό σου χωρίς κάποιον άλλο από κοντά;” …:-)
το λέω γιατί κάτω από μία οπτική …μόνοι μας ερχόμαστε μόνοι μας φεύγουμε σ’ αυτή τη ζωή …οπότε στο μεσοδιαστημα καλό είναι να υπάρχουν ‘άλλοι’
αλλά να μας βοηθάνε! λιγουλάκι …ή έστω να μην μας δυσκολεύουν..
έτσι το είπα σαν φανατικός αναγνώστης του ίδιου blog….kal;o br;ady
PENNY
17 Απριλίου, 2013 at 10:27 πμ
@ ιων…καλημερα..συνεχεια ειμαι χωρις..και αυτο γιατι οι περισσοτεροι ανθρωποι για να ειναι μαζι με καποιον,θελουν να τον αλλαξουν σε κατι που θα μπορουν να ελεγχουν..και οταν αυτο δεν ειναι εφικτο,δημιουργουντε πολλα και ποικιλα θεματα ισχυος κ εξουσιας..που μακροπροθεσμα και αναποφευκτα περνουν απο το νοητικο στο συναισθηματικο στο φυσικο για να εγκλωβισουν τελικα την ψυχη ε??το προβλημα δεν ειναι να εισαι μονος..το θεμα ειναι να σε αφηνουν οι Αλλοι να εισαι η μοναδα που γουσταρεις οταν εισαι μαζι τους!!!καλημερα..πλησιαζει και η εκλειψηηηη χαχααα ΧΧΧΧΧ
ιων
17 Απριλίου, 2013 at 1:04 μμ
@πεννυ. Μμμ, οκ τι να πω …πάντως άλλο είναι να είσαι μόνος και Ανήσυχος και άλλο μόνος και Καλά με τον εαυτό σου….έστω και σε γενικές γραμμές 🙂 Καλημέρα
PENNY
17 Απριλίου, 2013 at 3:08 μμ
ολοι ειμαστε μονοι ..οπως προανεφερες..ειτε μαζι ειτε σε απομονωση ειμαστε μοναδες..μια και το σχολιαζεις ομως,επιτρεψε μου να απαντησω..Ειμαι ΚΑΛΑ με τον εαυτο μου ακριβως επειδη ειμαι ΑΝΗΣΥΧΗ ειναι κομματι της εσωτερικης καλλιεργειας ..η ανησυχια..ευχαριστω για την επισυμανση ετσι και αλλιως καλησπερα και σε εσενα