Με την Πανσέληνο και Σεληνιακή έκλειψη στον Τοξότη να έχει μόλις λάβει χώρα, τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου 25 Μαΐου, η αίσθηση της μοναδικότητας μπορεί να μπλέκεται γλυκά ή πικρά με την αίσθηση της μοναξιάς, ειδικά για Διδύμους/Τοξότες, Παρθένους/Ιχθείς.
Δεν είναι απόλυτα κατανοητό αν αναζητάς ανθρώπους που μιλάτε την ίδια γλώσσα ή που κουβαλάτε τα ίδια συναισθήματα σχετικά με τη ζωή σας. Δεν είναι εύκολο να βρεις νόημα στις λέξεις του/ης Άλλου/ης αν δεν έχεις ακόμα καταφέρει να αποκρυπτογραφήσει τις σιωπές σου την ώρα που σου κάνουν ερωτήσεις που ζητούν άμεσες απαντήσεις. Δεν είναι καθόλου εύκολο να πιστέψεις πως είσαι έτοιμος/η να παραμείνεις σε ένα ερωτικό ή επαγγελματικό περιβάλλον, όταν συνεχίζεις να κοιτάζεις τις πτήσεις και τις αγγελίες εργασίας που μπορεί να σε μεταφέρουν σε ένα πολύ μακρινό και διαφορετικό σκηνικό.
Η Πανσέληνος στον Τοξότη είναι πάντα μία ευκαιρία να εκφραστεί ο ταξιδευτής μέσα μας, να θελήσουμε να ξεφύγουμε από πλαίσια που έχουν διαμορφωθεί γύρω μας και ξεκίνησαν να κόβουν τη θέα προς τον ορίζοντα. Αν θα εκμεταλλευτείς τις ημέρες για να βγεις από το πρόγραμμα σου ή να γίνεις ακόμα πιο αυστηρός/η σε αυτό για να βρεις αργότερα το χρόνο για ταξίδια και περιπλανήσεις, είναι κάτι που γνωρίζεις εσύ πολύ καλύτερα από εμένα. Ο χρόνος και ο χώρος όμως αποκτούν μία νέα έννοια σε αυτή τη Σεληνιακή έκλειψη, αφού δεν μπορούν ποτέ να αποκτήσουν συγκεκριμένη και οριστική διάσταση στο μυαλό ενός/μίας Τοξότη, στο αιώνια παιδικό και ταξιδιάρικο μυαλό τους…
0 comments
ΕΛΕΝΗ1020
25 Μαΐου, 2013 at 5:10 μμ
Ο άνθρωπος γεννιέται πονώντας και πεθαίνει πονώντας .Και μόνο στο τέλος αντιλαμβάνεται πως όλη του η ζωή ήταν ένα ταξίδι ανάμεσα στο πρώτο και στο καταληκτικό του συναίσθημα ,τον πόνο. Ξέρεις κάτι; Καλός ταξιδιώτης δεν είναι αυτός που μπορεί να προσδιορίσει το χρόνο και το χώρο, αλλά μόνο αυτός που δε φοβάται να πονέσει .
FD
25 Μαΐου, 2013 at 6:12 μμ
…. κανένας δεν πρόκειται να σπάσει την αλυσίδα που ματώνει τη σάρκα σου , αλλά και αν το κάνει τότε θα είσαι είτε ελεύθερος σκλάβος του είτε σκλαβωμένος ελευθέρος του ….όμως αν “κοιτάξεις” η αλυσίδα αυτή, απλά, δεν υπάρχει…..τραγουδάκι;;; ….αααα… ναι ..ναι… τραγουδάκι !!!http://www.youtube.com/watch?v=VsevYF7LZ6I
ΕΛΕΝΗ1020
25 Μαΐου, 2013 at 6:53 μμ
Γιατί , ο πόνος της γέννας και ο πόνος του θανάτου , αναβιώνει σε κάθε αρχή και τέλος στη ζωή μας. Η επισκληρίδιος και η ευθανασία στερεί το θαύμα της ζωής (ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ) από το θαύμα τους.
Yiannis29
25 Μαΐου, 2013 at 8:36 μμ
ΣΑΚΗΗΗΗΗ!!!ΣΕ ΠΑΡΑΤΗΣΑΝΕ ΚΙΟΛΑΣ!!! :-))
Αφιερωμένο, Φιλιώ: http://www.youtube.com/watch?v=kQVWYu4BdMo
Πάντα, για πάντα το αγαπημένο μου μόλις σκάει το καλοκαίρι. Ανοικτό παράθυρο και τέρμα μουσική δίπλα σε δρόμο με θάλασσα! Μα πιο πολύ θέλω αυτήν την πολυθρόνα,όμως!
LISTEN WITHOUT PREJUDICE!
FD
25 Μαΐου, 2013 at 11:59 μμ
…και ο Άλλος/η μπορεί τελικά να είναι απόλυτα κατανοητός και απλά να έχει διαλέξει το δύσκολο δρόμο – όχι τον τετριμμένο κανιβαλισμό της κατανάλωσης, σου δίνω ασφάλεια, μου δίνεις επιβεβαίωση και βαράμε ενέσεις ο ένας στη φλέβα του άλλου- αυτόν που σε ξεσκουντάει από τον αναπαυτικό καναπέ, σου δίνει μια στον ποπό, προκαλώντας σε να ζήσεις, ούτε στο ΕΧΩ, ούτε στο ΗΜΟΥΝ κάποιος, κάτι, κάποτε, αλλά στο ΕΙΜΑΙ και στο ΕΙΜΑΣΤΕ. ……..όχι το ΣΑΚΗΗΗΗ δεν τον εγκαταλείπω ……συνεχίζω να ξεβιδώνομαι μέχρι τελικής πτώσης γιατι η ζωή είναι ωραίαααααα …δεν κατεβαίνω…δεν κατεβαίνω σας λέω!!!! …αλλά ένεκα το συνθηκών θα πέσει αυτό : http://www.youtube.com/watch?v=958TMJ5nFjY
FD
25 Μαΐου, 2013 at 11:59 μμ
καληνύχτα δεν ειπά ….. καληνύχτες!!!!!!!
FD
26 Μαΐου, 2013 at 12:31 πμ
…και δεν το κατάλαβα δηλαδή ….γιατί ο άλλος θα πρέπει να είναι ο super duper wow ικανός …προσδιορίσιμος και απόλυτα προβλέψιμος και να μας πάει και γάντι; που είναι η μαγεία, το breakthrough σ όλο αυτό ;;;;…sakiiiiiis δαγκωτό http://www.youtube.com/watch?v=8lS0lhBFGhM
Yiannis29
26 Μαΐου, 2013 at 1:47 μμ
Αχ, είσαι ψαγμένα κουτουλημένη και μ’αρέσει αυτό! Σιχαίνομαι τους/τις δήθεν βαθύνοους! KEEP WALKING!
ΕΛΕΝΗ1020
26 Μαΐου, 2013 at 1:58 μμ
Αυτός ο πόνος , που πρέπει αναγκαστικά να τον βιώσουμε να τον αντιμετωπίσουμε και να τον υπερκεράσουμε σε κάθε αρχή και τέλος , σε κάθε ταξίδι , δεν είναι τιμωρός .Έχει μία και μοναδική αποστολή. Να μας προετοιμάσει απέναντι στην έκσταση της δημιουργίας , στη δίνη της ολοκλήρωσης , της ευτυχίας . Αν χρειάζεται ένα ψήγμα δύναμης για να αντέξεις τον πόνο , χρειάζεται φλέβα με τεράστιο απόθεμα ενέργειας για να αντέξεις να κρατήσεις στα χέρια σου τη ΧΑΡΑ , Γιώργo
Kentayros
26 Μαΐου, 2013 at 6:00 μμ
Everybody is walking!
Why do I feel I am the one with the anchor?
FD
26 Μαΐου, 2013 at 6:06 μμ
….είναι που ποτέ δεν ήσουν καλός μάγειρας …..αλλά είπαμε ποτέ δεν είναι αργά 🙂