Είναι λίγο περίεργο ή τουλάχιστον πολύ ενδιαφέρον, να βλέπεις πως έχουν μαζευτεί τόσοι πολλοί πλανήτες στην περιοχή της 8ης με τη 12η μοίρα μίας σειράς από ζώδια, βάζοντας σε μεγάλη δοκιμασία τους εκπροσώπους των ζωδίων στο τέλος του πρώτου και στις αρχές του δευτέρου δεκαημέρου.
Ξεκινώντας από τον Ήλιο και τον Ερμή (ανάδρομος) που προσεγγίζουν αυτή την περιοχή στο ζώδιο του Σκορπιού (όπου υπάρχει και ο Βόρειος Δεσμός αλλά και ο Κρόνος που φυλάνε τα σύνορα της περιοχής 8η-12η μοίρα), συναντάμε ακόμα τον Άρη στην Παρθένο να έχει ακριβώς απέναντι το Χείρωνα από τους Ιχθείς και κλείνουμε με το ακριβές τετράγωνο του Πλούτωνα από τον Αιγόκερω με τον Ουρανό από τον Κριό. Με τόσο έντονη τονισμένη τη σημασία του υδάτινου και του γήινου στοιχείου, η παρουσία του Ουρανού στον Κριό θα μπορούσε να είναι το δάκτυλο που πατά το διακόπτη την ώρα που τα πάντα σβήνουν και πέφτει σκοτάδι.
Κάτι τέτοιες έντονα καρμικές ημέρες, είναι σαν να αντιλαμβάνεσαι πως έρχεται η ώρα να σκίσεις τα δίχτυα που σε κρατάνε δέσμιο/α σε ένα άρρωστο παρελθόν ή να παραδοθείς στη μοίρα που είναι πιο δυνατή από τη βούληση σου. Μία τέτοια ημέρα αντιλαμβάνεσαι ακόμα περισσότερο το μάθημα της στιγμής, την εκπαιδευτική ικανότητα της σιωπής ή της αδράνειας (Σελήνη και Άρης στην Παρθένο και Χείρωνας απέναντι από τους Ιχθείς). Μία τέτοια ημέρα, θέλεις να σταματήσεις κάθε ήχο του μυαλού ή του περιβάλλοντος σου, για να ακούσεις τον ήχο της καρδιάς σου.
Μία τέτοια ημέρα είναι μάταιο να ελπίζεις κάτι από το αύριο, αφού το σήμερα είναι τόσο δυνατό για να το προσπερνάς έτσι απλά και αβίαστα…