Και μετά την Ηλιακή έκλειψη στον Ταύρο, που γίνεται σήμερα Τρίτη 29 Απριλίου το πρωί, τι μένει άραγε; Τι μπορείς να συνεχίσεις να θεωρείς δικό σου, κεκτημένο σου, επιλογή σου; Πως μπορείς να αυξήσεις την αυτοεκτίμηση σου όταν αυτό σημαίνει πως πρέπει να αντιπαρατεθείς με ανθρώπους και καταστάσεις που μπορούν να παίζουν βρώμικα και με χτυπήματα κάτω από τη ζώνη; Αυτά είναι ερωτήματα για όσους βλέπουν την Ηλιακή έκλειψη ως μία αντιπαράθεση με την επιφάνεια.

Ο μεγαλύτερος όμως φόβος αυτής της έκλειψης είναι η έννοια της απώλειας. Η απώλεια του γνώριμου, της συνήθειας, της ασφάλειας που προσδίδει η καθημερινότητα, η επαφή με τους ίδιους ανθρώπους, η δικαιολογία για αδράνεια που προκαλούν φόβοι που έγιναν κομμάτια από ζωές που έκαναν χώρο ώστε να χωρέσουν. Ο τρόμος του να παραδώσεις και να παραδοθείς, ο εγωισμός που γιγαντώνει την αδυναμία παραδοχής της ήττας, η ανασφάλεια που προκύπτει όταν αδειάζεις την τσέπη και την καρδιά σου ώστε να δημιουργήσεις χώρο και γόνιμο έδαφος για νέα αποκτήματα, για καινούργιες εμπειρίες. 

Η Ηλιακή έκλειψη θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για ανθρώπους που βρίσκονται στο μεταίχμιο του να παραδεχτούν πως μπούχτισαν να μοιράζονται τη μοναξιά στα δύο. Θα γίνει αφετηρία για να ξυπνήσουν σωματικές και σεξουαλικές ανάγκες που έπαψαν να καλύπτονται εδώ και πολύ καιρό, αλλά ταυτόχρονα είναι τόσο ζωντανές που γίνονται ερινύες. Η Ηλιακή έκλειψη δε θέλει να σε βάλει στη διαδικασία να μετρήσεις τι και πόσα έχεις, αλλά να απολαύσεις αυτά που έχεις, διαφορετικά να τα θεωρήσεις ως μη δεδομένα…