Η Δευτέρα 26 Ιανουαρίου ξεκινά με τη Σελήνη στον Κριό, να έχει περάσει από τις Συμπληγάδες του Τ-τετραγώνου στον παρορμητικό σταυρό (Ουρανός στον Κριό, Βόρειος Δεσμός στο Ζυγό και Πλούτωνας στον Αιγόκερω) και να προσπαθεί να δώσει νέο νόημα μέσα από δυναμικές και προοπτικές που ανοίγονται, ειδικά μέσα από το πύρινο τρίγωνο με το Δία από το Λέοντα.
Μέχρι και νωρίς το απόγευμα, φαίνεται να υπάρχουν κάποιες ευκαιρίες να δημιουργηθεί ένα κλίμα αισιοδοξίας και εμπιστοσύνης σε δεδομένα που μοιάζουν να ανατρέπουν απαισιόδοξες σκέψεις και δύσκολες συγκυρίες. Ο ενθουσιασμός απέναντι στις περιστάσεις είναι ικανός να δώσει φτερά σε ανθρώπους που βλέπουν πως μέσα από μία αλλαγή είναι και πάλι σε θέση να βρουν ενδιαφέροντα που γεμίζουν με δημιουργικές σκέψεις τη ζωή τους.
Η είσοδος της Σελήνης στον Ταύρο το απόγευμα της Δευτέρας θα βαρύνει λίγο το κλίμα και ίσως να βάλει στο τραπέζι των εξελίξεων και ζητήματα οικονομικών και καθημερινών καταστάσεων. Η επαφή με την πραγματικότητα είναι κάτι που θα πρέπει να αποτελέσει πυξίδα σε όσους αποφασίσουν να σχεδιάσουν τα επόμενα βήματα. Το τετράγωνο της Σελήνης με τον Ήλιο από τον Υδροχόο φαίνεται να βάζει πρακτικά εμπόδια σε έναν άκρατο ενθουσιασμό, αλλά ταυτόχρονα θα μπορούσε να προσφέρει λύσεις σε σκέψεις και απόψεις που ήταν πολύ γενικές και αφηρημένες για να καταφέρουν να συγκινήσουν όσους πατάνε στη Γη.
Η παρουσία του Άρη στους Ιχθείς, στο μεσοδιάστημα του Ποσειδώνα με το Χείρωνα από το ίδιο ζώδιο, φαίνεται να λειτουργεί σαν τη φωνή της λογικής σε μία φαντασία παραλόγου. Η απόφαση για μία πορεία απέναντι στην κοινή λογική θα μπορούσε να μοιάζει με τη μοναχική πορεία του Σαμουράι προς το πεδίο της μάχης χωρίς να έχει υπόψη του πως η πιο γενναία κίνηση σε μία τέτοια απόπειρα είναι το χαρακίρι. Η πληγή είναι ορθάνοιχτη και δεν επουλώνεται με παραμύθια που ηχούν γλυκά σε αυτιά ανθρώπων που θέλουν να κοιμηθούν για να αποφύγουν τη σκηνή του πολέμου στην οθόνη της ζωής τους. Με τη Σελήνη στον Ταύρο, σε συνδυασμό με τον Άρη από τους Ιχθείς, οι λύσεις βρίσκονται στις παρέες που αγκαλιάζονται για να λειάνουν τον πόνο και όχι στην επανέκδοση του Δον Κιχώτη σε εποχές που τα παιδιά ενηλικιώθηκαν πριν την ώρα τους.