Η Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου μοιάζει με την ημέρα της συνειδητοποίησης των προτεραιοτήτων, με την ημέρα που θέτει στο προσκήνιο όσα πρέπει να γίνουν πριν υπάρξουν νέες περαιτέρω συζητήσεις, πριν τεθούν νέα πλάνα και σχέδια, πριν τρέξουν κάποιες ενέργειες που δε θα οδηγήσουν στο στόχο αν δεν έχει προηγηθεί η κατάλληλη προετοιμασία.
Η παρουσία της Σελήνης στην Παρθένο και το τετράγωνο με τον Ερμή από τον Τοξότη μπορεί να προσθέτει ταχύτητα στη σκέψη, να προκαλεί βιασύνη στο λόγο, να επιταχύνει κάποιες διαδικασίες, αλλά ταυτόχρονα βοηθά στο να αποκρυσταλλωθεί ο ρόλος και οι δυνατότητες της κάθε πλευράς μέσα σε από κοινού δραστηριότητες. Η εκκαθάριση του περιβάλλοντος πάνω στο οποίο καλείσαι να εργαστείς είναι μία σημαντική παράμετρος, αφού δε χρειάζεται να διατηρείς δίπλα σου ανθρώπους και μνήμες που σε αποσπούν από την αποστολή σου. Η συνειδητοποίηση της σημερινής πραγματικότητας είναι ακόμα μία σημαντική παράμετρος ώστε να σταματήσεις να σχεδιάζεις χωρίς να υπάρχουν τα κατάλληλα εργαλεία για να γίνουν τα όνειρα πράξεις.
Από την άλλη πλευρά, οι συγκρίνεις ανάμεσα σε ανθρώπους που αναγκάζονται να εκτελέσουν μία αποστολή και ανθρώπους που στέκονται τυχεροί και αποφεύγουν την αναμέτρηση με τις ενοχές τους είναι μία επώδυνη διαδικασία που φαίνεται να σε ενοχλεί και να λειτουργεί κάπως υπονομευτικά για εσένα. Η έννοια της τύχης είναι πάνω στο τραπέζι και μπορεί να αποτελέσει την ευκαιρία να συνειδητοποιήσεις πως παίζει σημαντικό ρόλο σε κάποια γεγονότα. Μπορεί η τύχη να βοηθά τους τολμηρούς, αλλά η τόλμη είναι κάτι το εντελώς υποκειμενικό, αφού τα όρια ελέγχου του καθενός, άρα και η περιοχή στην οποία αρχίζει να λειτουργεί η τύχη και η μοίρα και όχι η προσωπική προσπάθεια, είναι μία εντελώς προσωπική περιοχή. Το comfortzone του καθενός είναι ένας ιερός χώρος, που κάποιες φορές όμως λειτουργεί και σαν το σκοτεινό δωμάτιο στο οποίο κυριαρχεί η ησυχία που εξασφαλίζει αλλά υπάρχουν και πολλοί σκελετοί που δεν πρόκειται ποτέ όμως να ζωντανέψουν και να επανέλθουν στη ζωή σου με σάρκα και οστά.


0 comments
Μια Κάποια
3 Δεκεμβρίου, 2015 at 10:39 πμ
Η ουσία στις ενοχές βρίσκεται ένα βήμα πριν, εκεί που κάποιος άλλος μας τις “εναπόθεσε”, συνήθως σε πολύ μικρή ηλικία,
με στόχο ασυνείδητα να διατηρήσει το δικό του comfortzone…θα μπορούσες να το πεις και αρχή διατήρησης της ενέργειας ή ο νόμος του ισχυρού.
Το αποτέλεσμα είναι ένα ατέρμονο παιχνίδι μυθευμάτων του νου όπου ο καθένας μας, αντί να κατανοήσει την αιτία και να δώσει τη σολομώντεια λύση,
συνεχίζει το παιχνίδι επιχειρώντας μηχανικά να πετάξει την καυτή πατάτα στα χέρια του ανυποψίαστου άλλου.
Σε κάθε περίπτωση η τύχη ευνοεί περιστασιακά το επίπεδο της ανοησίας μας ώστε να μας δώσει το απαραίτητο push.
Αγνοούμε όμως ότι ούτε η ευφυΐα “μας”, ούτε η τύχη “μας”, ούτε η τόλμη “μας” μας ανήκουν
αφού είναι εκφράσεις της συμπαντικής ενέργειας στην οποία έχουμε όλοι πρόσβαση εφόσον αποφασίσουμε να εγκαταλείψουμε το comfortzone.
Και σε όλο αυτό το παιχνίδι η ουσιώδης δυναμική ενέργεια είναι η Αγάπη.
Είσαι σε θέση, με μηδενική αντίσταση, να αφεθείς και να αφήσεις την ενέργεια του Άλλου να σε διαπεράσει στο Όλον της; Αν ναι, τότε θα εκπλαγείς.
Σίγουρα ο Χριστός δεν ήταν ένας ακόμη μ@λ@κ@ς.
https://www.youtube.com/watch?v=sItjMsbk3Zg