Το τετράγωνο της Σελήνης από τον Τοξότη με τον Ποσειδώνα από τους Ιχθείς τη Δευτέρα 23 Ιανουαρίου τονίζει τη σύγκρουση ανάμεσα στη θυσία και την αποστολή, τη λογική και το συναίσθημα, την ψυχρή αλήθεια και τη ζεστή ουτοπία ειδικά στους εκπροσώπους του μεταβλητού σταυρού (Δίδυμοι/Τοξότης, Παρθένος/Ιχθείς) σε ζώδιο/ωροσκόπο.
Η ανάγκη να δημιουργηθεί όραμα για το παρακάτω είναι πολύ μεγάλη και φαίνεται να λειτουργεί κάπως επιθετικά, ανεβάζοντας τους ρυθμούς και τους ήχους μίας μπάντας που αποφάσισε να αλλάξει τόνο και τέμπο. Αυτό μπορεί να παραξενέψει κάποιους που έχουν συνηθίσει να παρακολουθούν ένα συγκεκριμένο είδος παράστασης, αλλά την ίδια στιγμή εξιτάρει και μπορεί να φέρει μέσα στην πλατεία και νέα άτομα-θεατές. Η σύνοδος της Αφροδίτης με το Χείρωνα στους Ιχθείς φωνάζει πως υπάρχουν απαρχαιωμένες αντιλήψεις και πεποιθήσεις που πρέπει να ξεριζωθούν, αλλά η συναισθηματική ταύτιση με πρόσωπα και μνήμες είναι ένα στοιχείο που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.
Η σημερινή ημέρα φαίνεται να προμηνύει εσωτερική σύγκρουση συναισθημάτων και εξωτερική λεκτική σύγκρουση πάνω στα πλαίσια της λογικής, και αυτό αποτελεί τον προθάλαμο για μία εντονότερη αυριανή ημέρα. Οι τόνοι μπορεί να ανέβουν και να προκληθούν συνειδητοποιήσεις που μοιάζουν με λυτρωτικά σενάρια σε ταινία που συνεχίζει όμως να κουβαλά μαζί της στοιχεία θρίλερ. Κάποιες φορές όμως η χθεσινή χειρότερη λύση που υπήρχε στο μυαλό σου, μπορεί να μετατραπεί στη σημερινή καλύτερη λύση, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα πως έχουν αμβλυνθεί οι συνέπειες της εφαρμογής της. Πολύ απλά, έχεις καταφέρει να πατήσεις ένα μικρό κουμπί μέσα σου που σε έχει βοηθήσει να βλέπεις όχι από που φεύγεις, αλλά προς τα που κατευθύνεσαι.
0 comments
Μια Κάποια
22 Ιανουαρίου, 2017 at 7:20 μμ
μ’ αρέσει ιδιαίτερα το σημερινό κείμενο γιατί έχει μια επίγευση ούτε στυφή ούτε πικρή αλλά ρεαλιστικά αισιόδοξη ενώ ταυτόχρονα διαθέτει μια προοπτική… ένα ξέφωτο … μια λεωφόρο! μ’ αρέσει : ) https://www.youtube.com/watch?v=29FDSXSG5RM
Mavla
22 Ιανουαρίου, 2017 at 11:01 μμ
Οι συνέπειες των άλλων εχουν αντίκτυπο σε μενα και στα οικεία μου προσωπα. Μαλλν φτάνει ο καιρος που πρεπει να πάρω τα ηνία και να αποκαλύψω το βολικό ψέμα που του κρύβουν πίσω απο την άβολη αλήθεια. Μια καποια κάποτε είχες γράψει, τέλος καλοκαιριού θαρρω, ότι υπάρχει πολυ ψέμα…. Με βγάζει, η κυρια καρκίνος σκαρτη και ψεύτρα γιατι δεν θελει να μαθευτεί η αλήθεια , μιας και δε θα μπορεί να αναλάβει τις συνέπειες των πράξεων της απέναντι στην κοινωνία και κυρίως στους δικούς της ανθρώπους. Διέλυσε μια οικογένεια;, με τις ευλογίες και τη στήριξη του Ιχθυ ΠΑΝΤΑ, έδωσα το “πτυχίο”,, γιατι δεν είχε νόημα η αναμονή και τώρα η απελπισμένη 37 Χρόνη κρύβεται μέχρι να περάσει η θύελλα για να βγει αλώβητη η ίδια και να μην πικράνει τους γονείς της…ο Ιχθύς δε; Αγρόν ηγοραζε. Μα το Δια. τον Κρόνο και τον Άρη θα τους πάρει ο ΠΛουτωνας και θα τους σηκώσει. Ουφ τα είπα και γραπτώς….
Μια Κάποια
22 Ιανουαρίου, 2017 at 11:42 μμ
θα σου πρότεινα να μην κάνεις τίποτε, κοίτα το τρίο (αντιπαλότητας, ερωτικό κτλ) είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα κατάσταση από ψυχομπλαμπλά άποψη … είναι πραγματικά ένα πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι ταυτοτήτων – ακεραιότητας… και οι τρεις πάσχουν από μια αδυναμία αυτοπροσδιορισμού, γι αυτό και εμπλέκονται … οι δύο συμμαχούν εναντίον του τρίτου ενώ οι τρεις θέσεις εναλλάσσονται, ένα απλό παράδειγμα είναι το γνωστό τρίγωνο θύμα, θύτης, σωτήρας. τι θα συμβεί όμως αν εσύ αποστασιοποιηθείς και επιλέξεις να μην παίξεις ένα παιχνίδι ελλειμματικής ακεραιότητας; το πιθανότερο είναι οι άλλοι δύο να φαγωθούν μεταξύ τους γιατί τους είναι αναγκαίο να ψάχνουν να τρώνε κάποιον …δεν είναι αυτάρκεις …ψάχνουν την τροφή της προσωπικότητάς τους έξω από αυτούς…καταλήγουν ΠΑΝΤΑ σε σχέσεις οριακές και κατεβαίνουν ένα ένα τα σκαλιά της εξάρτησης στο πηγάδι δίχως πάτο. Εκτιμώ πως πρέπει να δώσεις μια απάντηση στον εαυτό σου, αν έχεις να επιλέξεις ανάμεσα στο να χάσεις χρόνο και ενέργεια για μια “δικαίωση” που έτσι κι αλλιώς θα έρθει στο χρόνο της και στο να επενδύσεις χρόνο και ουσία στο μέσα σου, τι επιλέγεις;
Mavla
23 Ιανουαρίου, 2017 at 1:52 μμ
Κάποτε δεν έμπαινα στη διαδικασία να αποδείξω την αλήθεια. Ίσως γιατί δε με ενδιέφερε…Τώρα δεν είμαι μόνη. Η ερώτηση, από τους μικρούς μου ήρωες, εσύ τι έκανες; εσύ τι κάνεις τώρα; πρέπει να απαντηθεί και με πράξεις. Βαρέθηκα το “και κερατάς και δαρμένος”. Η δικαίωση έρχεται με απαντήσεις και ενέργειες. Κλωσούσα τα αυγά μου και αυτά βγήκαν κλούβια… Μάλλον ήρθε η ώρα να κάνω βόλτα στο κοτέτσι. Όχι ως κότα όμως αλλά ως κόκορας. Η μάλλον ως αλεπού (να φάω και καμιά κότα).
Μια Κάποια
23 Ιανουαρίου, 2017 at 3:23 μμ
κοίτα Mavlouka μου, θα είμαι λίγο ωμή οκ; τα παιδιά ήδη έχουν βιώσει την εγκατάλειψη και την απόρριψη, η αγάπη των γονιών δεν είναι “σας αγαπώ αλλά χωρίζω με τη μητέρα σας”, τα παιδιά έχουν ανάγκη από άνευ όρων αγάπη, το τραύμα είναι εκεί δεν μπορείς να γυρίσεις το χρόνο πίσω ούτε να αφήσεις να φωλιάσει στην ψυχούλα τους το μίσος ως αναλγητικό, το θέμα είναι να κλείσει η πληγή με το χαμηλότερο δυνατό κόστος όσο πιο ανώδυνα γίνεται, τα παιδιά να ξεπεράσουν το χωρισμό σας χωρίς να στιγματιστεί η προσωπικότητά τους. μην εστιάζεις στο ποιος φταίει αλλά στο τι κάνω από εδώ και πέρα…θα μπορούσε να είχε συμβεί κάτι πολύ χειρότερο…κάτι τραγικό … τι θα έκανες; θα άλλαζες την πραγματικότητα; τα παιδιά αναγκάζονται να δουν μια σκληρή όψη της ζωής να αποκτήσουν αντισώματα απέναντι στην αδιαφορία, κακία, φθόνο, μίσος, αναισθησία…αναγκάζονται να ωριμάσουν απότομα αλλά θα τα καταφέρουν αν εσύ είσαι ήρεμη, αρτιμελής, δοτική, στωική με αυτοπεποίθηση δίπλα τους.
Μια Κάποια
23 Ιανουαρίου, 2017 at 3:25 μμ
…σχετικά με το κοτέτσι – sorry καβουράκια αλλά αναπόφευκτα πρέπει να ειπωθούν κι αλήθειες- παρατήρησε τη φύση και το ζωδιακό, λένε ότι οι predators είναι οι Σκορπιοί και οι Λέοντες …οκ συμφωνώ…δεν είναι απαραίτητα κακό να κυνηγάς για να μην πεθάνεις απο την πείνα … όμως στο ζωδιακό υπάρχει και το κατα τα άλλα συμπαθέστατο καβουράκι που δεν είναι μόνο αρπακτικό δεν είναι μόνο ένα αχόρταγο παμφάγο αλλά και πτωματοφάγο!!! αρπάζει ΤΑ ΠΑΝΤΑ κι ας μην πεινάει!!! αρπάζει ΤΑ ΠΑΝΤΑ και μάλιστα στα μουλωχτά!!! δες ένα ντοκιμαντερ με καβούρια, επιχείρησε να ταίσεις καβούρι στην παραλία και θα καταλάβεις…φυσικά δεν είναι όλα τα καβούρια έτσι, άλλωστε όλοι έχουμε έναν κάβουρα (ανασφάλεια ) μέσα μας, το θέμα είναι πώς τον διαχειριζόμαστε…ένας κάβουρας που δεν έχει συνειδητοποιήσει πόσο αυτο- καταστροφική είναι η ανασφάλεια ειναι ένας πολύ κακής ποιότητας κάβουρας, τον κακό Καρκίνο τον καταλαβαίνεις από τον τρόπο που περπατάει, μιλάει, κοιτάει ΠΟΤΕ στην ευθεία μα ΠΟΤΕΕΕ! θα στην κάνει στα μουλωχτά και το χειρότερο θα θεωρήσει άθλο που σε χτύπησε πισώπλατα…από την άλλη πλευρά βέβαια ο καλός κάβουρας -σπανιότατο είδος – έχει μια αξιοθαύμαστη καλοσύνη, τρώει από πάνω σου το σάπιο με μια αγάπη…μια τρυφερότητα μεγαλειώδη πραγματικά… η κυρά καβουραρπάχτρα λοιπόν -κακός κάβουρας- (στην ηλικία της βιώνει το πρώτο τετράγωνο Πλούτωνα – Πλούτωνα) μου θυμίζει την θηλυκή έκδοση του κάβουρα στον Μπομπ Σφουγγαράκη “ό,τι αρπάξουμε!”, θα πάρει όμως το μαθήματακι της από τον άρχοντα της αποδομήσεως, τον Πλουτωνάκο… σήμερα, αύριο, σε ένα χρόνο σε δύο…Πλουτωνάκος είναι αυτός περίεργη τροχιά έχει ο,τι γουστάρει κάνει ..εσύ Mavlouka μου μείνε ΜΑΚΡΙΑ … κάνε μου μια χάρη μην λερώσεις τα χεράκια σου με τα σ@@@@…τα παιδάκια σου να είναι καλά να επουλώσουν τις πληγές όσο πιο σύντομα και ανώδυνα. https://www.youtube.com/watch?v=XgzDrTpUvE8
Μια Κάποια
23 Ιανουαρίου, 2017 at 4:24 μμ
ένα καλό παράδειγμα για να έχεις στο μυαλό σου όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπη με την καβουρίνα είναι η Merkel αχαχαχαχα … παρατήρησε πόσο μουλωχτά κινείται ενώ έχει καταφέρει να αρπάξει όλο τον πλούτο τόσων χωρών αλλά μ αυτό τον τρόπο οδηγεί στην καταστροφή την ίδια της την χώρα!
Mavla
24 Ιανουαρίου, 2017 at 4:04 μμ
Απαντώ με τις δικές σου λέξεις… “ήρεμη, αρτιμελής, δοτική, στωική με αυτοπεποίθηση δίπλα τους”, αν και δεν είμαι και πολύ ήρεμη από τη φύση μου…. και προσθέτω, όπως τουλάχιστον λένε οι φίλοι μου – μας, ότι χρήζω ιατρικής παρακολούθησης για το πως αντιμετωπίζω το θέμα. Τον πατέρα τους τον έχω κάνει ΘΕΟ στα μάτια τους και η απόφασή του να φύγει δεν είχε να κάνει με εκείνα και μπλα μπλα μπλα…και ποτε δεν ανταλλάξαμε βαριές κουβέντες μπροστά τους. Ίσως γι’αυτο και συνεχίζουν να μην καταλαβαίνουν γιατί έφυγε, “αφού η μαμά μιλάει πάντα καλά για τον μπαμπά και ο μπαμπάς για τη μαμα και δεν τσακώνονται και δεν, δεν δεν δεν. Καθημερινά μιλάω μαζί τους και τους επισημαίνω ότι είμαστε μια ομάδα “όλοι για έναν και ένας για όλους” και ότι στην ομάδα μας είναι και ο πατέρας τους απλά δεν μένει μαζί μας.
Επανέρχομαι σε μένα. Δεν θέλω να το διαλύσουν. Ειλικρινά. Άλλωστε αυτή θα είναι και η μεγαλύτερη εκδίκησή μου. Μόνο η αλήθεια θέλω να ακουστεί. Όχι να βγει αλώβητη και να συνεχίζει μουλωχτά να βάζει λόγια… Δεν μπορώ να περιμένω ένα μήνα…δυο χρόνια…για να πέσουν οι μάσκες.
Μια Κάποια
24 Ιανουαρίου, 2017 at 6:19 μμ
Mavloukaki μου το γεγονός ότι προσπαθείς πέρα από τα όρια σου είναι ό,τι σημαντικότερο για τα παιδάκια σου, ο ισχυρός δεσμός μεταξύ σας είναι θείο δώρο. θες να ακουστεί η αλήθεια…χμ …χμ …γιατί είμαι τόοοοσο σίγουρη πως θα βρει ένα τρόπο να θολώσει τα νερά, να σε καπελώσει και να στρέψει την κίνηση εις βάρος σου; η περιπτωσάρα απαιτεί 100% killer instinct.
Mavla
24 Ιανουαρίου, 2017 at 6:36 μμ
xmmm. Let me think about it. Αν και δεν υπόσχομαι. Ανάλογα τα φεγγάρια μου…
Μια Κάποια
24 Ιανουαρίου, 2017 at 10:20 μμ
δεν ξέρω βρε κοριτσάκι μου… μπορείς να την κάνεις να σούρνεται όποτε θες αλλά αυτά τα παιχνίδια έτσι όπως ανεβάζουν την ντοπαμίνη είναι οι σειρήνες της ψυχοπάθειας…είναι η χειραγώγηση της χειραγώγησης…αν καταφέρεις να δημιουργήσεις στο μυαλό σου έναν ελεύθερο, δημιουργικό χώρο έστω για ένα δευτερόλεπτο, μόνο για ένα δεύτερο και συνειδητοποιήσεις έστω γι αυτό το δευτερόλεπτο πόσο έξω είναι όλα αυτά από σένα…τότε κάθε φορά που θα έρχεται ένα τέτοιο φεγγάρι, ένα απολειφάδι γυναίκας – καβουρίνα θα πατάς ένα κουμπί και θα διώχνεις την σκέψη στην αρχή δύσκολα μετά όλο και πιο εύκολα…μετά από κάποιο διαστημα όσο θα “βρίσκεσαι” όλο και πιο συχνά σ’ αυτόν τον χώρο θα δεις τα προβλήματα να φεύγουν από τη ζωή σου κυριολεκτικά! θα φτάσεις σ ένα σημείο να λες δεν έχω προβλήματα! κι όμως δεν έχω προβλήματα!
Μια Κάποια
24 Ιανουαρίου, 2017 at 10:26 μμ
“θα πατάς ένα κουμπί “……το κουμπί του τίτλου!!! μετά από 11 σχόλια σεντόνι πατήσαμε το κουμπί!!!
αχαχαχαχα
λοιπόν για τον ρόλο, το θέμα του αποψινού κειμένου το χω! το χω! Mavla, τι θα έλεγες για το ρόλο της Claire Underwood? βλέπω την καβουρίνα να βγάζει κι άλλα ποδάρια και να φεύγει τρέχοντας μακριά σου!
Mavla
25 Ιανουαρίου, 2017 at 8:29 πμ
Δεν υπάρχεις. Καλύτερο παράδειγμα δε θα μπορούσες να φέρεις. Claire Underwood εναντίον Μικρό σπιτι στο λιβάδι…
Μια Κάποια
25 Ιανουαρίου, 2017 at 11:03 μμ
έτσι θα άφηνα την φιλενάδα μου χωρίς ΤΟΝ πρωταγωνιστικό ρόλο; …. “Now tell me am I really the sort of enemy you want to make?” https://www.youtube.com/watch?v=HezbI959-f8
Mavla
26 Ιανουαρίου, 2017 at 12:46 μμ
Ξεκινάω να χτίζω “καριέρα” ως η απόλυτη bitch (γεμάτη ευαισθησίες που δεν φαίνονται). Μέχρι τα 50 πιστεύω ότι θα ανεβάσω τον πήχη ακόμα πιο ψηλά…
Ψάχνοντας (για να σε διασκεδάσω) ένα απόσπασμα από το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι βρήκα αυτό. https://www.youtube.com/watch?v=OaCQNUuT6_U, Τελικά, τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ούτε ο Κίτρινος Τύπος…
Μια Κάποια
26 Ιανουαρίου, 2017 at 5:58 μμ
my dear Claire, Life is a Bitch …if it was just a slut it would be easy 😉 https://www.youtube.com/watch?v=Y8Qw8gN4uag