Η Πανσέληνος της 6ης Σεπτεμβρίου στη 13η μοίρα των Ιχθύων σε σύνοδο με τον Ποσειδώνα και quincunx με την Αφροδίτη από το Λέοντα αποτελεί μία περίεργη στιγμή σχετικά με την έννοια της αγάπης και συγχώρεσης, την ισορροπία ανάμεσα στην αλήθεια και την ουτοπία.
Η ανάγκη να χωρέσεις σε ένα σύνολο μέσα στο οποίο θα περάσεις απαρατήρητος/η έχει να κάνει με το γεγονός πως δε λαμβάνεις την αγάπη που θα ήθελες, πως κουβαλάς δικές σου ανοικτές πληγές τις οποίες δεν μπορείς να καλύψεις με τρόπους που έχεις δοκιμάσει με αποτέλεσμα να αναζητάς έμμεσες λύσεις. Ο προσωπικός εγωισμός φαίνεται να κάμπτεται και να δίνει τη θέση του σε μία διάθεση να μετέχεις σε σχέσεις και ομάδες που καλύπτουν τις συναισθηματικές σου ανάγκες. Είναι μάλλον η ώρα που θα δώσεις συγχώρεση σε συμπεριφορές και δράσεις του περασμένου μήνα, που θα επιτρέψεις στο μυαλό σου να ξεπεράσει σκοπέλους που έβλεπες μπροστά σου. Η συμμετοχή σε ένα ευρύτερο σύνολο δεν προκύπτει μόνο από την ανάγκη για ομαδική δράση, αλλά και επειδή θέλεις στηρίγματα δίπλα σου.
Η συγκεκριμένη Πανσέληνος φαίνεται να κλείνει μία περίοδο ενάμιση περίπου μήνα κατά τη διάρκεια του οποίου υπήρξαν εξελίξεις που έφεραν αναστάτωση και ανατροπές. Καλείσαι να αποδεχτείς πως υπάρχουν στιγμές που δεν εξαρτώνται από τη δική σου βούληση, αλλά ακολουθείται μία συμπαντική ροή των εξελίξεων, την οποία και δεν μπορείς να ελέγξεις. Μερικές φορές λοιπόν είναι προτιμότερο να βάζεις στο οπτικό σου πεδίο την έννοια του παραμυθιού και του ονείρου, αφού η ακολουθία της πραγματικής ροής των πραγμάτων δεν είναι πάντα στο χέρι σου. Αναζήτησε λοιπόν και πάλι αυτό το όνειρο που θα προσφέρει την ευχέρεια να ζήσεις την πραγματικότητα χωρίς να υποφέρεις από αυτή. Μία τέτοια Πανσέληνος δεν είναι απαραίτητο να θεωρηθεί σαν το ψέμα μέσα σε μία ζωή γεμάτη αλήθειες, αλλά σαν το παραμύθι που ομορφαίνει την καθημερινότητα της ζωής.
0 comments
Μια Κάποια
5 Σεπτεμβρίου, 2017 at 3:17 μμ
Η διέλευση των Δεσμών (ασώματοι) σ’ ένα γενέθλιο ουράνιο σώμα είναι εντελώς διαφορετικής ενέργειας από τη διέλευση ενός ουράνιου σώματος πάνω στο γενέθλιο Δεσμό, π.χ ένας γενέθλιος πλανήτης (αν δεν είναι από φύση και θέση εξοικειωμένος με γενέθλιους Δεσμούς και εν γένει μαθηματικά σημεία) όταν, ως ύλη, δέχεται την διέλευση των άυλων Δεσμών κρασάρει. γι αυτό στις εκλείψεις και στις αποκρύψεις – occultation ένα κρίσιμο θέμα είναι πού συμβαίνουν σε σχέση με τους Δεσμούς, μια έκλειψη μπροστά από τους Δεσμούς έχει εντελώς διαφορετικές εκφάνσεις σε σχέση με μια πίσω από αυτούς. Όταν λοιπόν ένας πλανήτης, Ποσειδώνας στην συγκεκριμένη περίπτωση, έχει φάει τις κρισάρες του από την διέλευση των Δεσμών κι έχει περάσει το zero point τινάζοντας από πάνω του τα όποια καρμικά στίγματα παρεμβάλλαν στην ενέργεια του, έρχεται αυτή η μαγική στιγμή που οι Δεσμοί είναι πίσω του αλλά κοντά του… τότε συμβαίνει κάτι μαγικό, δέχεται το φως σε απόλυτη πληρότητα …που λες Γιατρέ μου, αυτή η πανσέληνος διαθέτει αυτήν την συμπαντική μαγεία : http://www.lunar-occultations.com/iota/planets/neptune.jpg … το γιομάτο φεγγαράκι στα πεντακάθαρα πλέον, διαυγή, απέραντα νερά του Ποσειδώνα…πού ;;; στους Ι Χ Θ Υ Σ Φιλενάδα, δεν πατάμε …κολυμπάμε…πλέουμε στην απεραντοσύνη : ) https://www.youtube.com/watch?v=8L77H3EBRRs
Mavla
6 Σεπτεμβρίου, 2017 at 12:52 πμ
«Πόση αλήθεια σηκώνει, πόση αλήθεια αποτολμάει ένα πνεύμα; Αυτό έγινε για μένα, ολοένα και πιο πολύ, το αληθινό μέτρο των αξιών… Η πλάνη δεν είναι τύφλωση, η πλάνη είναι ανανδρία…. Κάθε κατάκτηση, κάθε βήμα εμπρός προέρχεται από το θάρρος, από την εντιμότητα απέναντι στον εαυτό μας.»
Mavla
6 Σεπτεμβρίου, 2017 at 12:53 πμ
Δε θέλω πια να κολυμπάω σε θολά νερά… Η αλλιώς σε Ποσειδωνια νερά…
Mavla
6 Σεπτεμβρίου, 2017 at 12:54 πμ
Φιλενάδα. Για κατι με προετοιμάζεις… Αλλα δεν ξέρω για τι.
Μια Κάποια
6 Σεπτεμβρίου, 2017 at 8:08 πμ
Γλυκό μου Mavlaki , κάπου έχουμε χάσει την μπάλα στη ματαιότητα της σύγκρισης…ενώ ερχόμαστε στον κόσμο εγγενώς ελεύθεροι και ευτυχείς σ όλη την υπόλοιπη πορεία της ζωής μας αναλωνόμαστε πώς θα επανεφεύρουμε τον τροχό…κοίτα αυτά τα δύο πλασματάκια https://youtu.be/OUCbD9YhzyY κανένας δεν τους έμαθε να αγκαλιάζονται, να δίνουν στοργή …δώσε μια ζεστή αγκαλιά στα ζουζούνια σου, ένα τρυφερό φιλάκι, άναψε ένα κεράκι, κάνε μια ευχή ό,τι καλύτερο για όλους…και τις πίκρες βάλτες σε μια βαρκούλα κι ας πάνε στο καλό … ξέρει ο Ποσειδώνας πού θα τις πάει.
Mavla
6 Σεπτεμβρίου, 2017 at 3:30 μμ
Ακριβώς αυτό!!! Μια Κάποια.
Μια Κάποια
7 Σεπτεμβρίου, 2017 at 12:02 πμ
Φιλενάδα ή με χακάρεις ή συντονιστήκαμε απόλυτα !!! αχαχαχα