Τα ξημερώματα της Παρασκευής 24 Φεβρουαρίου, η Σελήνη περνάει στον Κριό και αμέσως ενεργοποιείται η σύνοδος με το Ουρανό αλλά και το τετράγωνο με τον Πλούτωνα από τον Αιγόκερω, ξυπνώντας απότομα τους εκπροσώπους των παρορμητικών σε ζώδιο ή/και ωροσκόπο (Κριοί-Ζυγοί, Καρκίνοι-Αιγόκεροι). 

Ταυτόχρονα, την Παρασκευή, συμβαίνει και η απόλυτη σύνοδος Ήλιου/Χείρωνα στους Ιχθείς που φωτίζει το τραύμα, την πληγή που κουβαλάς ή αναγνωρίζεις στο περιβάλλον σου και σε κάνει να θεωρείς τον εαυτό σου θύμα ή αδύναμο/η να επιδιώξεις τις ατομικές σου επιθυμίες μέσα σε ένα γκρίζο σκηνικό. Με τη σύνοδο Ήλιου/Χείρωνα έχεις δύο δρόμους μπροστά σου. Ο πρώτος, ανώδυνος αλλά και αναποτελεσματικός, αναφέρεται στην αποδοχή της κατάστασης που εμπεριέχει προβλήματα, δυσκολίες και σε κάνει να λειτουργείς σαν το θύμα σε μία παράσταση που αντί να ψυχαγωγεί καταφέρνει να ψυχοπλακώνει. Σε μία τέτοια περίπτωση, ένα παυσίπονο λειτουργεί ως αναλγητικό της ψυχής σου, αλλά ταυτόχρονα και ως μπετόν σε ένα εύφορο έδαφος που περιμένει να καλλιεργηθεί.

Ο άλλος όμως δρόμος είναι αυτός που θα ακολουθούσε κάποιος/α που θα έβλεπε την ευκαιρία να θεραπεύσει τον εαυτό του/ης αλλά και τος γύρω του/ης προσφέροντας ελπίδα, κουράγιο και αισιοδοξία σε ένα περιβάλλον που στενάζει κάτω από τον προβληματισμό. Δεν είναι η ώρα να κλείσεις τα μάτια σου μπροστά στο αδιέξοδο της κοινωνίας και του περιβάλλοντος σου, αλλά να κατανοήσεις πως το κοινωνικό αδιέξοδο είναι ένα σύνολο από μικρά ατομικά προβλήματα που έχου γιγαντωθεί επειδή το βάρος συνεχίζει να πέφτει στον υλικό τομέα και όχι στον ψυχισμό σου που χρειάζεται θεραπεία.

Η απόφαση που θα λάβεις σχετικά με το δρόμο που επιλέγεις να ακολουθήσεις έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό και με το απότελεσμα του πλανητικού σκηνικού μεταξύ Σελήνης/Ουρανού και Πλούτωνα. Μπορεί να βρεθείς καταπλακωμένος/η κάτω από τόνους απαιτήσεων από ανώτερους ή με το τραύμα που κουβαλάς για το άγνωστο αύριο, ανοικτό προς όλους τους γύρω σου. Μπορείς όμως και να κάνεις μία κίνηση που δείχνει πως δε σε φοβίζουν οι δύσκολες προκλήσεις, πως αντέχεις να αναλάβεις το ρόλο του μέντορα ή του καθοδηγητή όταν το μονοπάτι μπροστά σκοτεινιάζει και εμπεριέχει και παγίδες. 

Το βέβαιο είναι πως η πληγή που κουβαλά ο καθένας αύριο είναι ορθάνοικτη και εύκολο να γίνει στόχος από τους επιτήδιους. Μήπως όμως αντί να προσπαθήσεις να την καλύψεις, να γίνεις αυτός/η που αποφασίζει να γιατρέψει πληγές των γύρω του/ης, χωρίς να φοβάται να αφήσει εκτεθειμένη τη δική του/ης πληγή αφού είναι κάτι που έχεις αποδεχτεί πως κουβαλάς…;