Η αντίθεση του Ήλιου από τον Ταύρο με τον Κρόνο από το Σκορπιό (έχει αρχίσει να γίνεται έντονη από το τέλος της προηγούμενης εβδομάδας) ξεκινά κάπως μουδιασμένα ή διστακτικά την εβδομάδα για όσους/ες δεν είναι ακόμα έτοιμοι/ες να χορέψουν σε ρυθμούς που προκαλούν τα όρια των αντοχών τους.
Η Σελήνη στο Ζυγό τη Δευτέρα 12 Μαΐου, μία ημέρα μετά τις προκλήσεις που προσέφερε μέσα από τη σύνοδο με τον ανάδρομο Άρη και την αντίθεση με τον Ουρανό από τον Κριό, θα προσπαθήσει να μαλακώσει λέξεις που έγιναν πολύ οξείς, να χαλαρώσει νεύρα που κοκκίνισαν το πρόσωπο, να λειάνει απόψεις που μπορεί να έφτασαν και στα όρια κοινωνικού εκτροχιασμού. Βρισκόμαστε μπροστά στον κίνδυνο έντονης πόλωσης (μέσα από κάθε έκφανση προσωπικού ή κοινωνικού διλήμματος) και αυτό είναι κάτι που μπορεί να αποβεί καταστροφικό αφού δημιουργεί αντιμαχόμενα στρατόπεδα, αλλά και ευεργετικό αφού δημιουργεί ανθρώπους που εκφράζονται μέσα από την αντικειμενικότητα του συγκερασμού των αντίθετων πόλων.
Το δώρο της Σελήνης στο Ζυγό είναι η ικανότητα που προσφέρει να κυριαρχεί η διπλωματία και η συναίνεση μπροστά στον κίνδυνο της ανάφλεξης. Ο κίνδυνος της Σελήνης στο Ζυγό είναι η διστακτικότητα της προσωπικής έκφρασης και ανάληψης δράσης, κάτι που δημιουργεί ανθρώπους άβουλους και αμέτοχους σε συνθήκες που απαιτείται η προσωπική έκφραση. Το παραπάνω δίλημμα γίνεται όμως παράσημο όταν μεταμορφωθεί σε ακριβέστατο timimg ανάληψης δράσης στα χέρια ανθρώπων που είναι γεννημένοι για εκφραστές κοινωνικής τάσης μέσα από τη γεφύρωση των αντιθέτων και την έμπνευση που προσφέρουν στους γύρω τους.
Αν νομίζεις πως μπορείς να σηκώσεις στις πλάτες σου το φορτίο που βρίσκεται έξω από την πόρτα του, να αντέξεις τα παράπλευρα χτυπήματα επειδή αναλαμβάνεις πρωτοβουλία, να λάμψεις ακόμα περισσότερο επειδή γίνεσαι ο/η ηγέτης τη στιγμή της κρίσης, τότε ανέβα στο άλογο και άνοιξε δρόμο. Αν όμως θεωρείς πως αυτή η προοπτική μπορεί να σε κάνει περισσότερο εμπαθή απέναντι στη διαφορετικότητα και όχι ενωτικό, τότε καλύτερα να κάνεις ένα βήμα πίσω. Η Πανσέληνος που έρχεται θέλει ανθρώπους που είναι αποφασισμένοι να εκφραστούν όχι ως μονάδες που μετατρέπουν την προσωπική τους πίκρα σε κοινωνικό-εμετικό σχολιασμό, αλλά σε μονάδες που εκτονώνουν την πίεση ενός συλλογικού ασυνείδητου που παλεύει να δημιουργήσει ανθρώπους-μονάδες και όχι ανθρώπους-στρατιωτάκια.
Υ.Γ. Η Πανσέληνος της Τετάρτης, που ζητά μία ζωή με απολαύσεις και όχι απλή διεκπεραίωση, έρχεται σε ένα μεγάλο αφιέρωμα αύριο Τρίτη 13 Μαΐου…


0 comments
Melody
12 Μαΐου, 2014 at 9:15 πμ
”Η Πανσέληνος που έρχεται θέλει ανθρώπους που είναι αποφασισμένοι να εκφραστούν όχι ως μονάδες που μετατρέπουν την προσωπική τους πίκρα σε κοινωνικό-εμετικό σχολιασμό, αλλά σε μονάδες που εκτονώνουν την πίεση ενός συλλογικού ασυνείδητου που παλεύει να δημιουργήσει ανθρώπους-μονάδες και όχι ανθρώπους-στρατιωτάκια”.Πόσο συμφωνώ μαζί σου! Ανυπομονώ για το αυριανό αφιέρωμα!!Καλημέρα 🙂
Melissa
12 Μαΐου, 2014 at 2:04 μμ
Μεγάλες αλήθειες που τις έχετε αποτυπώσει πολύ όμορφα σε αυτό το κείμενο! Ξέρετε…πολλοί άνθρωποι μπορούν να αναλάβουν τον ίδιο ρόλο, αλλά ελάχιστοι είναι εκείνοι που τον κατέχουν πραγματικά, που είναι μοναδικοί και αυτόφωτοι, που έχουν την ικανότητα να εμπνέουν τους άλλους γύρω τους και που αξίζουν πραγματικά το παράσημο. Καλησπέρα στην αστροπαρεούλα!