Πως με καταλαβαίνετε, ακριβώς αυτό μου συμβαίνει! Δεν θέλω να χαθώ άλλο σε δαιδαλώδεις σκέψεις, θέλω να χαθώ στην αγκαλιά του…και απ’οτι λέτε μάλλον στέλνω λάθος μηνύματα και άλλα λέω, ενώ άλλα εννοώ…πολύ δύσκολη αυτή η Έκλειψη…
εμενα παλι μου την σπαει τρελα το οικογ κ συγγενικο μου περιβαλλον και φαινεται πως οτι καθαρα μυνηματα και να στελνω παντου υπαρχει απιστευτη ενταση γτ ο καθενας κοιτα την παρτυ του χωρις να ενδιαφερεται για ισσοροπιες,για δικαιοσυνη και οποτε η εννοια της οικογενειας καταριπτεται αυτον τον καιρο..και ναι μεν ειναι απελευθερωτικο αλλα οταν ειναι το τελευταιο εδαφος που βρισκεις ασφαλεια τοτε δεν ξερω αν υπαρχει ελπιδα γενικα..αυτο το ξεριζωμα μου προκαλει ναυτια και θυμο..ας ειναι..δεν ξερω αν κορυφωνεται λογω εκλειψης η ττετραγωνου μαζι,αλλα ηταν το τελευταιο που περιμενα να με απασχολησει..καβουρας χωρις καβουκι??πολυ μποεμ ακομα και για εμενα χαχα χχχ
Πρέπει να κάνουμε υπομονή Pennoula, αυτό έχω καταλάβει….θα καταλαγιάσει όλο αυτό. Το πλανητικό σκηνικό χορεύει σε πολύ εκκεντρικούς ρυθμούς αυτόν τον καιρό και θα πρέπει να χτίσουμε και να νιώθουμε την ασφάλεια που λες, πρώτα μέσα μας, με ή χωρίς καβούκι, αν και η οικογένεια έχει πρωταρχική σημασία για εμάς. Από την άλλη πρέπει και εμείς να αρχίσουμε να εκφράζουμε ανοιχτά τις ψυχικές μας ανάγκες για να ξέρουν πάντα και οι γύρω μας πως νιώθουμε και τι μας προσφέρει ασφάλεια και σιγουριά. ‘Ετσι θα τους βοηθήσουμε να μας καταλάβουν καλύτερα, αλλά και να μας πλησιάσουν πιο εύκολα. Ίσως οι άλλοι να μαντεύουν τις προθέσεις μας και αυτά που θέλουμε , αλλά αν δεν τους το επιβεβαιώσουμε και εμείς πως θα είναι και εκείνοι σίγουροι;
Τονίζει την δημιουργική μας φάση η ‘Εκλειψη και θέλω πολύ να δουλέψω με ομάδες και να μοιραστώ δημιουργικές στιγμές, με πλαίσια και κανόνες. ‘Ολα έχουν άλλη αξία όταν τα μοιράζεσαι!!Καλησπέρα 🙂
καλα τα λες melissaki απλα αυτο πρεπει να γινεται απο ολους και οχι απο εναν..δεν ειναι θεμα ασφαλειας ειναι θεμα αρχων!δεν νοιωθω ασφαλεια μεσα στην οικογ γιατι ετσι και αλλιως παντα ημουν μαυρο προβατο αλλα,και αυτο εχει τον ρολο του,εχει την σημασια του σε καθε δομη…το θεμα ειναι να υπαρχει δομη..και αυτο καταριπτεται μαζι με τις αρχες σε φαση που ενωνουν κ αγκαλιαζουν οχι να ασφυκτιεις αν το λεω σωστα το ρημα..τελοσπαντων,ισως ετσι πρεπει να συμβει και να απογαλακτιστουμε συναισθ απο εκει γιατι τελικα απο εκει εχουν ξεκινησει ολα τα δεσμα και μας π***** μετα οι παραεξω καταλαβες?εγω καταλαβα..δεν με αναγνωριζω αποκαρκινοποιουμαι χαχα φιλακι καλο πασχα οτι και αν κανεις χχχ να προσεχεις
Σε ευχαριστώ πολύ Pennoula, να’σαι καλά! Σε καταλαβαίνω και σκέφτομαι πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος αν το έκαναν όλοι αυτό….Καλό Πάσχα και σε εσένα, να περάσεις όμορφα! xx
0 comments
Melissa
14 Απριλίου, 2014 at 12:55 μμ
Πως με καταλαβαίνετε, ακριβώς αυτό μου συμβαίνει! Δεν θέλω να χαθώ άλλο σε δαιδαλώδεις σκέψεις, θέλω να χαθώ στην αγκαλιά του…και απ’οτι λέτε μάλλον στέλνω λάθος μηνύματα και άλλα λέω, ενώ άλλα εννοώ…πολύ δύσκολη αυτή η Έκλειψη…
PENNY
14 Απριλίου, 2014 at 5:36 μμ
εμενα παλι μου την σπαει τρελα το οικογ κ συγγενικο μου περιβαλλον και φαινεται πως οτι καθαρα μυνηματα και να στελνω παντου υπαρχει απιστευτη ενταση γτ ο καθενας κοιτα την παρτυ του χωρις να ενδιαφερεται για ισσοροπιες,για δικαιοσυνη και οποτε η εννοια της οικογενειας καταριπτεται αυτον τον καιρο..και ναι μεν ειναι απελευθερωτικο αλλα οταν ειναι το τελευταιο εδαφος που βρισκεις ασφαλεια τοτε δεν ξερω αν υπαρχει ελπιδα γενικα..αυτο το ξεριζωμα μου προκαλει ναυτια και θυμο..ας ειναι..δεν ξερω αν κορυφωνεται λογω εκλειψης η ττετραγωνου μαζι,αλλα ηταν το τελευταιο που περιμενα να με απασχολησει..καβουρας χωρις καβουκι??πολυ μποεμ ακομα και για εμενα χαχα χχχ
Melissa
14 Απριλίου, 2014 at 10:08 μμ
Πρέπει να κάνουμε υπομονή Pennoula, αυτό έχω καταλάβει….θα καταλαγιάσει όλο αυτό. Το πλανητικό σκηνικό χορεύει σε πολύ εκκεντρικούς ρυθμούς αυτόν τον καιρό και θα πρέπει να χτίσουμε και να νιώθουμε την ασφάλεια που λες, πρώτα μέσα μας, με ή χωρίς καβούκι, αν και η οικογένεια έχει πρωταρχική σημασία για εμάς. Από την άλλη πρέπει και εμείς να αρχίσουμε να εκφράζουμε ανοιχτά τις ψυχικές μας ανάγκες για να ξέρουν πάντα και οι γύρω μας πως νιώθουμε και τι μας προσφέρει ασφάλεια και σιγουριά. ‘Ετσι θα τους βοηθήσουμε να μας καταλάβουν καλύτερα, αλλά και να μας πλησιάσουν πιο εύκολα. Ίσως οι άλλοι να μαντεύουν τις προθέσεις μας και αυτά που θέλουμε , αλλά αν δεν τους το επιβεβαιώσουμε και εμείς πως θα είναι και εκείνοι σίγουροι;
Melody
15 Απριλίου, 2014 at 6:24 μμ
Τονίζει την δημιουργική μας φάση η ‘Εκλειψη και θέλω πολύ να δουλέψω με ομάδες και να μοιραστώ δημιουργικές στιγμές, με πλαίσια και κανόνες. ‘Ολα έχουν άλλη αξία όταν τα μοιράζεσαι!!Καλησπέρα 🙂
PENNY
16 Απριλίου, 2014 at 4:39 μμ
καλα τα λες melissaki απλα αυτο πρεπει να γινεται απο ολους και οχι απο εναν..δεν ειναι θεμα ασφαλειας ειναι θεμα αρχων!δεν νοιωθω ασφαλεια μεσα στην οικογ γιατι ετσι και αλλιως παντα ημουν μαυρο προβατο αλλα,και αυτο εχει τον ρολο του,εχει την σημασια του σε καθε δομη…το θεμα ειναι να υπαρχει δομη..και αυτο καταριπτεται μαζι με τις αρχες σε φαση που ενωνουν κ αγκαλιαζουν οχι να ασφυκτιεις αν το λεω σωστα το ρημα..τελοσπαντων,ισως ετσι πρεπει να συμβει και να απογαλακτιστουμε συναισθ απο εκει γιατι τελικα απο εκει εχουν ξεκινησει ολα τα δεσμα και μας π***** μετα οι παραεξω καταλαβες?εγω καταλαβα..δεν με αναγνωριζω αποκαρκινοποιουμαι χαχα φιλακι καλο πασχα οτι και αν κανεις χχχ να προσεχεις
Melissa
16 Απριλίου, 2014 at 7:10 μμ
Σε ευχαριστώ πολύ Pennoula, να’σαι καλά! Σε καταλαβαίνω και σκέφτομαι πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος αν το έκαναν όλοι αυτό….Καλό Πάσχα και σε εσένα, να περάσεις όμορφα! xx