Τι νομίζεις πως είναι η άτιμη η έμπνευση; Ένα κουμπί που γυρίζω στο μυαλό μου και μπορώ να σου αραδιάσω πλανήτες και όψεις, οίκους και διελεύσεις με τρόπο που δε θα τρομάξεις, αλλά ούτε και θα πλήξεις διαβάζοντας ακόμα ένα συνηθισμένο κείμενο;
Πως να σε βοηθήσω να ανοίξεις και αύριο πρωί τα μάτια σου έχοντας πίστη για μία καλύτερη ημέρα που ξημερώνει; Αρκεί ένας Δίας σε ρόλο Άγιου Βασίλη για να σε κάνει να πιστέψεις στο θαύμα, ακόμα και τώρα που δεν έχουμε Χριστούγεννα και τα λυχνάρια έχουν εξαφανιστεί από προσώπου γης; Θα μπορούσε μία γλυκιά Αφροδίτη να μετατρέψει το αγουροξυπνημένο πρόσωπο του/ης οδηγού στο διπλανό αυτοκίνητο σε έναν έρωτα με την πρώτη ματιά; Αρκεί ένας μπουρολοτιέρης Άρης για να δεις το/η σύντροφο που έχεις στο πλάι σου χρόνια σαν το ερωτικό αντικείμενο του πόθου σου, όπως τότε που το αίμα έβραζε και όχι όπως σήμερα που δε σου κάνει και μεγάλη διαφορά αν βρίσκεται το βράδυ δίπλα σου στο κρεβάτι;
Μήπως η απάντηση είναι να ανέβεις στη σοφίτα σου και να ανοίξεις τα παραμύθια που διάβαζες παιδί, τότε που ο έρωτας έφτασε πάντα στο τέλος, τότε που τα μεσημέρια ξάπλωνες για να ονειρευτείς, τότε που το τηλέφωνο χτυπούσε μόνο για ευχάριστα νέα, τότε που καθημερινά γεννιόντουσαν ιδέες και δεν πέθαιναν συνειδήσεις; Μήπως η απάντηση είναι να χαμηλώσεις την ένταση της οθόνης που στέλνει σήματα που επιταχύνουν τους σφυγμούς της καρδιάς σου όχι από έρωτα, αλλά από φόβο;
Με τη Σελήνη στην Παρθένο δεν ξέρω αν πρέπει να σου προτείνω να ζήσεις την καθημερινότητα την Τρίτη και την Τετάρτη 29 και 30 Ιανουαρίου, ή να αποδράσεις από αυτή δραπετεύοντας από την έξοδο κινδύνου. Με το Δία να είναι στάσιμος και να γυρίζει σε ορθή πορεία την Τετάρτη 30 Ιανουαρίου, το δώρο μπορεί να μη σου χτυπήσει το κουδούνι της εξώπορτας, αλλά το καμπανάκι μέσα στο μυαλό ή την καρδιά σου. Τελικά, δεν ξέρω αν είναι προτιμότερο να παραδοθείς στην αιθαλομίχλη της ατμόσφαιρας ή να εξιδανικεύσεις ακόμα περισσότερο καταστάσεις ώστε να συνεχίσεις να περιφέρεσαι χαμογελώντας, ενίοτε ενσαρκώνοντας τον τρελό του χωριού. Πότε κερδίζεις και πότε χάνεις; Αλλά μήπως το σωστό ερώτημα είναι πότε ζεις και πότε νομίζεις πως ζεις…;
0 comments
FD
29 Ιανουαρίου, 2013 at 5:04 μμ
ο καθένας ζει τόσο όσο αντέχει…. και όταν αναπτύσσει και διαθέτει τα χαρίσματά του στις υπηρεσίες των συνανθρώπων του κάποιες στιγμές ζει περισσότερο από όσο αντέχει.. και τότε δεν λέγεται απλά άνθρωπος αλλά φιλάνθρωπος.
Kathi
29 Ιανουαρίου, 2013 at 5:34 μμ
Και στον έρωτα τι κάνουμε;; Μάλλον εκεί δεν χωράει η “φιλανθρωπία”…
nadioulini!
29 Ιανουαρίου, 2013 at 5:36 μμ
protimo na zw ston oneirokosmo mou,na xamogelaw ston idaniko mou kosmo kai na eimai i <> tou xwriou…aloste poios borei na mas pei me sigouria oti i zwi pou zoume twra den einai enas akoma sindiasmos oneirou-efialti?
FD
29 Ιανουαρίου, 2013 at 5:37 μμ
πως το γράφει ο αστρολόγος στο άλλο blog ….να δεις πως το γράφει…..ααααα… ναι “φίλεχθροι”, πόσο ζωντανή λέξη !!!!!
PENNY
29 Ιανουαρίου, 2013 at 7:20 μμ
Φτανει να νιωθεις ζωντανος..νεος μεσα σου..μονο αυτο ειναι ζωη..το δικο σου παραμυθι..εφιαλτης εστω..εχεις κατι να προσπαθεις..και οσο ονειρευεσαι..ελπιζεις σε μια ομορφη στιγμη..την δικη σου πραγματικοτητα..και μετα οτι..οποιος σου την κλεβει..ποσο θα πρεπει στ αληθεια να ζηλευει οτι εσυ μπορεις να περιφερεσαι ακομα και σε σταχτες που σου δινουν εμπνευση..αυτα xxxx
Elena Zmz
29 Ιανουαρίου, 2013 at 7:50 μμ
Αχ.. εγω το ξερω.. γινεται να το δει κι ο Αλλος..?? ποσο ευστοχος μπορει να εισαι Γιώργο…
NCKalways
29 Ιανουαρίου, 2013 at 8:21 μμ
Ποτε ζεις? οταν εισαι ερωτευμενος και αγαπας..οταν φορας κοντομανικο μπλουζακι μεσα στον Γεναρη και φλεγεσαι..οταν ανοιξεις τις ειδησεις των “8” και χαμογελας..οταν σχεδιαζεις τις επομενες διακοπες σου χωρις γεματο πορτοφολι, μα με την πεποιθηση πως θα ταξιδεψεις οπως και να ‘χει..οταν αυτος που σε “εμπνεει” σου κραταει το χερι και τη σκεψη..τοτε ζεις…
ιων
29 Ιανουαρίου, 2013 at 10:57 μμ
Από που αντλείς την έμπνευση αναρωτιέσαι αγαπητέ οικοδεσπότη!! Μήπως από την χαρά που αντλείς όντας σίγουρος πια …πως αγαπάς το Αντικείμενο σου περισσότερο απ΄την κοινωνική καταξίωση; (που καθόλου δεν υποτιμάς αλλά δεν υποκλίνεσαι μπροστά της)….ή … Μήπως από μια βαθιά ασφάλεια που σου δίνει την δυνατότητα να χρησιμοποιείς την ειλικρίνεια σαν εργαλείο!! για να συζητήσεις με τους άλλους τα αδιέξοδα σου χωρίς να φοβάσαι οτι θα χάσεις κάτι απ΄αυτά που σου πιστώνονται! (γιατί τ αξίζεις)./////Απ΄ όπου κι΄αν αντλείς πάντως το σίγουρο είναι Πως ξέρεις οτι μεγαλοφυΐα είναι να έχεις πολλά πράγματα στην μνήμη σου και να τα συνδυάζεις με άλλα μακρινά που φαινομενικά δεν κολλάνε ελεύθερος από εγωισμούς και αυταρέσκεια.
////Σ΄ευχαριστώ για τον τρόπο που γράφεις ….γράφεις δείχνοντας πως έχεις κατανοήσει κάτι από τον κόσμο….γύρω μας …Καλό βράδυ