Τ\’ ακούς; Όχι; Πλησίασε λίγο ακόμα το αυτί. Κόλλησε το στον τοίχο, στην πόρτα, στα παντζούρια για να ακούσεις τον ήχο που έρχεται απ\’ έξω. Ακόμα τίποτα;
Χαμήλωσε την ένταση από την τηλεόραση που παίζει μηχανικά εδώ και κάμποσο καιρό. Βγάλε το τηλέφωνο από την πρίζα για να σταματήσει να χτυπά. Απενεργοποίησε τη δόνηση από το κινητό σου. Κλείσε την οθόνη του υπολογιστή και άφησε το μαύρο να πέσει σε αυτή. Κάνε τη βρύση να σταματήσει να στάζει. Βγάλε τις μπαταρίες από το ρολόι που έχεις στον τοίχο σου για να σταματήσουν να κινούνται οι δείκτες. Ακόμα τίποτα; Δεν ακούς τον ήχο απ’ έξω;
Δεν υπάρχει άλλη λύση, από το να κάνεις το μυαλό σου να σταματήσει να σκέφτεται. Η αλήθεια είναι πως ο θόρυβος είναι εκεί μέσα. Συνήθισες να επιτρέπεις στις σκέψεις σου να αντηχούν σε άψυχα αντικείμενα μέσα στο σπίτι σου και δε σου επιτρέπουν να ακούσεις τι γίνεται έξω στο δρόμο, στην πόλη, στην κοινωνία, στη φύση. Η χειμερία νάρκη έφτασε στο τέλος της και η φύση ξυπνά. Δε θα σε περιμένει. Δεν πρόκειται να χουζουρέψει για λίγο ακόμα μέχρι να ανοίξεις την κλειδαμπαρωμένη σου πόρτα για να εισβάλει στο καταφύγιο σου. Δε θα σου χαριστεί γιατί δε σε θέλει κομπάρσο, αλλά πρωταγωνιστή.
Σήμερα Παρασκευή 28 Μαρτίου σταμάτα το χρόνο, βάλε φρένο στις σκέψεις σου, πάγωσε το μυαλό σου και ζωντάνεψε όλες τις υπόλοιπες αισθήσεις σου. Είναι αλήθεια, ξυπνά! Μπορεί να μην το περίμενες, μπορεί να μη σε περιμένουν, αλλά το παιχνίδι αλλάζει κανόνες και πρέπει να απαντήσεις αν θα παίξεις. Κάνε το βλέμμα σου να αστράψει, την καρδιά σου να χτυπήσει δυνατά και πιάσε το πόμολο της πόρτας σου. Σε λίγα 24ώρα βγαίνεις…


0 comments
Melody
28 Μαρτίου, 2014 at 1:25 μμ
Αυτά τα κείμενα/προβλέψεις, αλλά και οι διάλογοι είναι ΟΛΑ ΤΑ ΑΣΤΡΑ!!! 🙂
PENNY
28 Μαρτίου, 2014 at 3:11 μμ
βγαινω…και αν με γιουχαρουν?και αν γελωντας οι αλλοι σκεφτω πως αδικα ο κοπος μου?και αν πεσει το βλεμμα μου πανω σε καποιον που σηκωνεται να αποχωρησει,εγω βαλω τα κλαματα απο αμηχανια και ντροπη?η βοη εκει εξω ειναι εκκοφαντικη αληθεια δεν χρειαζεται κανεις να χαμηλωσει κατι με τοσο θορυβο..περιμενω πισω απο την πορτα αυτη καιρο τωρα,και τωρα τρεμουν τα ποδια μου γι αυτο που μπορει να συναντησω..νιωθω πως μετα απο αυτο το σημειο τιποτα δεν θα ειναι ξανα το ιδιο για κανεναν..μπορει και να ναι απλα φοβος μπορει διαισθηση δεν ξερω..αλλα αυτη η ναυτια του κατι μεγαλο ερχεται δεν μπορει ναναι τυχαιο..ωραιο το κειμενο σας αν και ανεβαζει την αδρεναλινη στα υψη χχχ