Και αν σηκωνόσουν το πρωί από το κρεβάτι σου, φορούσες το καλύτερο χαμόγελο σου, ντυνόσουν την πιο αισιόδοξη πλευρά του εαυτού σου και φώτιζες το βλέμμα σου προς κάθε κατεύθυνση χωρίς να αντανακλάς αυτό που ρίχνουν προς το μέρος σου οι άλλοι, πως θα σου φαινόταν; Τι θα έλεγες να τολμούσες να ζήσεις τη σημερινή ημέρα χωρίς να σκέφτεσαι αν υπήρξε ένα τραυματικό χθες και φαίνεται ένα βαρύ αύριο, σαν να πρέπει να διασκεδάσεις με την καρδιά σου χωρίς να σκέφτεσαι αν έχεις υποχρεώσεις και ευθύνες που απλά θέτεις σε δεύτερη  μοίρα;

Όλα τα παραπάνω μπορεί να μοιάζουν με ρομαντική ταινία σε μία ζωή που ξέμεινε από συναίσθημα, μπορεί να ταιριάζουν σε ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας που εκτυλίσσεται σε ένα παρελθόν που έχει σχεδόν σβήσει ή ένα μέλλον  που όλοι εύχονται χωρίς να πιστεύουν πως θα ζήσουν. Μπορεί το παραπάνω να είναι  το τελευταίο όνειρο λίγο πριν το ξυπνητήρι χτυπήσει και σε επαναφέρει στην πραγματικότητα. Όλο το παραπάνω μπορεί να είναι μία ευχή που κάνεις με στόχο να ξορκίσεις μία επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα που σε έχει στεγνώσει και συρρικνώσει, σε έχει μετατρέψει σε ένα σκυφτό και φοβισμένο άνθρωπο.

Τι θα έλεγες να τρομάξεις τους γύρω σου κάνοντας μία τομή σε αυτό που έχουν συνηθίσει να βλέπουν; Τι θα έλεγες να άλλαζες την εικόνα σου, να τόνιζες τα χαρακτηριστικά του προσώπου σου, να έπαιζες με το βλέμμα σου, να φλέρταρες με την πρώτη ευκαιρία, να απέφευγες να κάνεις αυτά που κάνεις κάθε ημέρα και να επαναστατούσες με στόχο να ζήσεις χωρίς πλάνο; Θα άντεχες να γίνεις αυτός/η που θα κοιτάζουν όλοι οι γύρω σου και θα παραξενεύονται; Θα μπορούσες να αντικρίσεις αφεντικά και άτομα εξουσίας χωρίς να φοβάσαι μήπως σε κριτικάρουν; Θα προσέφερες μία τέτοια ημέρα-έκπληξη στο έτερο ήμισυ που δεν περιμένει να αντικρύσει αυτή την εικόνα; Θα είχες το κουράγιο να κοιτάξεις στον καθρέφτη και να δεις αυτό τον εαυτό σου; Θα είχες το κουράγιο ή θα τα έβαζες με τον εαυτό σου που άφησες το χρόνο να περάσει και να σε βουλιάξει σε μία ζωή που δε σε αντιπροσωπεύει; Θα είχες το κουράγιο να σπάσεις αυτό τον καθρέφτη;

Αν το έχεις το κουράγιο, τότε σπάσε τον καθρέφτη τη Δευτέρα 3 Ιουλίου απλά με το χαμόγελο σου. Μην πεις πολλά, μην υποσχεθείς περισσότερα, απλά ζήσε την ημέρα σου χωρίς να νιώθεις πως η σκιά σε ακολουθεί και σήμερα. Γιατί σήμερα, η σκιά μπορεί να κρυφτεί αν αποφασίσεις να μην της δώσεις άλλη σημασία. Γιατί η σκιά δεν υπάρχει, απλά τη βλέπεις όταν κοιτάζεις προς τα κάτω ή προς τα πίσω. Οπότε, κοίταξε ψηλά και μπροστά και η σκιά θα εξαφανιστεί.