Έχω, έχεις, έχουμε. Τι εύκολο που είναι να κλείνεις το ρήμα έχω. Σαν νεράκι έτρεχε το στόμα σου όταν το έκλεινες στο σχολείο, εντελώς φυσικά έτρεχε στη ζωή σου όταν ερωτεύτηκες για πρώτη φορά, τόσο νορμάλ ακούστηκε στην πρώτη δουλειά που έπιασες.
Και ξαφνικά, εδώ και λίγο καιρό, αυτό το έχουμε έπαψε να είναι τόσο απλό. Κόλλησε η γλώσσα στο έχω, στο έχεις και δεν πάει παρακάτω. Σαν να επαναλαμβάνεται ένας ενικός-φιάσκο, μήπως και καταφέρει να εξιλεώσει τις ενοχές για έναν πληθυντικό που κάποτε γέννησε όνειρα, αλλά έσπειρε θύελλες.
Ξέρεις τι γίνεται; Όταν ο Άρης είναι ανάδρομος στο Ζυγό, η Σελήνη από τον Υδροχόο μπλέκεται στην τρικολοποδιά που βάζει ο Κρόνος από το Σκορπιό, αλλά Ήλιος και Ερμής από τον Ταύρο κυματίζουν περήφανοι τη σημαία του έχω, τότε είναι πολύ εύκολο το έχουμε να γίνει απειλή για το τονισμένο έχω. Όσο λοιπόν η Σελήνη θα βρίσκεται στον Υδροχόο την Πέμπτη 24 Απριλίου (μέχρι το μεσημέρι περίπου), είναι μία καλή ευκαιρία να δοκιμάσεις την έκφραση που παίρνει το πρόσωπο σου όταν προφέρεις το έχουμε μπροστά στον καθρέφτη. Γιατί, όταν η Σελήνη περάσει στους Ιχθείς μετά το μεσημέρι, η τάση σου του έχω θα γίνει βάρος στη συνείδηση σου και μπορεί να χαρίσεις κομμάτια σου σε ένα στεγνό, αδιάφορο και μίζερο έχεις μήπως και το κάνεις έχουμε ακόμα και με το έτσι θέλω.
Έχουν χαθεί οι ισορροπίες, γι αυτό και η Ηλιακή έκλειψη στις 29 Απριλίου θα κάνει απογραφή στην καρότσα του καθενός μας σχετικά με όσα κουβαλά και έχουν αξία. Γιατί τόσο καιρό μαζεύουμε σαβούρα μήπως και τη μοιράσουμε με κάποιον/α για να παραμυθιαστούμε πως επιτέλους έχουμε. Μοιράζεται όμως η σαβούρα μερικών υπερτονισμένων εγώ με το πολύτιμο μέταλλο που συνεισφέρουν κάποια συνειδητοποιημένα εσύ για να φτιάξουν ένα υποτιθέμενο λειτουργικό εμείς; Ας μη γελιόμαστε, δε μοιράζεται…
0 comments
Melissa
24 Απριλίου, 2014 at 1:40 μμ
Αχ, αυτά τα Ψαράκια…όλα μπορούν να τα μοιραστούν και χωρίς διακρίσεις…ίσως γι’αυτό να τα λένε και αγαπησιάρικα…
NCKalways
24 Απριλίου, 2014 at 8:39 μμ
Είχα..έδωσα (για να έχουμε..)..είχε..και μετά κενό…το δικό μου κενό…δεν έμεινε τίποτα….ας πρόσεχα…για να έχω…..
astrolover
24 Απριλίου, 2014 at 9:16 μμ
Και όμως, πόσο θεϊκά εμπνευσμένο είναι αυτό το έναστρο αραβούργημα, πόσο θεσπέσιο είναι αυτό το θέαμα άφθονης δύναμης, αλληλεπίδρασης και πίστης στο είμαι, είσαι, είμαστε. Με πόση τέχνη ο ταύρος γειώνει , βαθιά στη μάνα γη, τοξικά απόβλητα μιας μαζικής καταστροφής βλαβερών, άχρηστων κυτταρικών μνημών και συντρίμμια προιόν καταρρευσης ενός νοσηρού κόσμου ψυχαναγκαστικών πεποιθήσεων, ενώ στους στιβαρούς του ώμους, σέρνει το άροτρο ώστε να πέσει στη γη ο σπόρος της θεμελίωσης μιας νέας συνειδητότητας…. Όλοι έχουμε τη σαβούρα μας, και αυτό ακριβώς είναι το παραμύθιασμα : έχεις σαβούρα, σε έχει καταπλακώσει , σου κόβει την ανάσα σε παραμυθιάζει κάθε λεπτό για το πόσο σημαντική είναι ώστε να ζεις για να την τρέφεις. Μην παραμυθιάζεσαι, μην της δίνεις ανθρώπινη υπόσταση ούτε τη δυνατότητα να αναπαραχθεί στα χέρια του Άλλου, του όποιου Άλλου, αγνόησέ την, γείωσε την, θάψε την βαθιά στη γη, κάψε την κάνε την στάχτη – λίπασμα στη νέα σου σοδειά …. Και μου ρθε στο μυαλό αυτό το χαζοτράγουδο « …..η στάχτη που σκεπάζει τον Παράδεισο…» ….αλλά και αυτός ο Σταυρός, Η απόλυτη έκφανση ασύλληπτης συναισθηματικής ευφυίας, ΤΟ απόλυτο παιχνίδι χειράγωγησης , της χειραγώγησης του ίδιου του εαυτού, ένας πυρήνας με αντίδραση σχάσης το ανεκπλήρωτο που εκλύει την ενέργεία του σε μια άλλη εκπλήρωση πιο έντονη, πιο κοντά στο διακαή πόθο και αυτή με τη σειρά της σε μια άλλη …. και σε μια άλλη ….….. είμαι φλύαρος …..Χρόνια Πολλά …..να είσαι ΚΑΛΑ.