Υπάρχει άραγε κάποιος συγκεκριμένος λόγος που κάποιοι εύχονται πράγματα και τους γίνονται ως δια μαγείας ή με χαρακτηριστική ευκολία και κάποιοι άλλοι επιθυμούν κάτι αλλά δεν μπορούν ποτέ να το κατακτήσουν; 

Σίγουρα θα έχεις βρεθεί κάποια στιγμή μπροστά στο δίλημμα του να θαυμάσεις ή να ζηλέψεις κάποιον, του να συγχαρείς γελώντας μέσα από την καρδιά σου σε σχέση με το να συγχαρείς με μία τυπική χειραψία και ένα καρφιτσωμένο χαμόγελο. 

Θα πρέπει να έχεις πιάσει τον εαυτό σου να κάνει σχέδια και πλάνα που μένουν στη σφαίρα της φαντασίας και του ονείρου, αφού δεν τόλμησες να ανοίξεις την πόρτα για να κάνεις το πρώτο βήμα προς την κατάκτηση του στόχου. 

Από την άλλη πλευρά, μπορεί ακόμα να θυμάσαι εκείνη τη στιγμή που ένιωθες παγωμένος/η μπροστά σε ένα αμείλικτο δίλημμα, όταν ένα αόρατο χέρι σε έσπρωξε προς τη μία κατεύθυνση στην οποία ανακάλυψες το μαγικό μονοπάτι της γέννησης της ευτυχίας σου. 

Πόσο όμως κράτησε αυτή η μαγική στιγμή που ενστικτωδώς κινήθηκες προς την κατεύθυνση που κούμπωνε με τις ικανότητες σου και χόρευε με τις επιθυμίες σου; Θα μπορούσε να παγώσει ο χρόνος και να μείνεις για πάντα αγκαλιά με το συναίσθημα που ένιωσες όταν το μαγικό χέρι σου άνοιξε την πόρτα; Υπάρχει άραγε τρόπος να καταλάβεις αν η ευτυχία είναι η στιγμή που ανακαλύπτεις το δρόμο για την βρεις ή η διαρκής παραμονή σε ένα μονοπάτι που δε φέρνει δυστυχισμένες στιγμές; 

Την Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου μπορεί να ανοίξεις διάλογο με το δεύτερο μισό του εγκεφάλου σου που διατηρείς σε καταστολή ή που επιμένεις να αγνοείς, με στόχο να βρεις ισορροπίες ευτυχίας που όλοι εκθειάζουν γύρω σου, αλλά εσύ συνεχίζεις να αναζητάς χωρίς επιτυχία. Η Σελήνη από τον Τοξότη μπορεί να γίνει το λυχνάρι μέσα στο τζίνι, αλλά το τετράγωνο της με το Δία από την Παρθένο φωνάζει πως το λυχνάρι είναι κάπου κρυμμένο και πρέπει να θέλεις να το βρεις ώστε να έρθει στα χέρια σου. Η τύχη είναι πάντα ένας σημαντικός παράγοντας της επιτυχίας και της ευτυχίας, αλλά αν δεν είσαι έτοιμος/η να επιτύχεις ή να ευτυχήσεις τότε αυτή η τύχη δε θα σε βρει ποτέ. 

Είναι πολύ βολικό να συνεχίζεις να αναζητάς την τύχη γύρω σου θέτοντας άπιαστους στόχους που πέφτουν πάνω σε εμπόδια που χτίζεις ασυνείδητα ή πλήρως συνειδητά γύρω σου, αφού με αυτό τον τρόπο γεννάς τόνους αντίδρασης απέναντι σε τρίτους που έχεις ανάγκη για να αισθανθείς πως έχεις φωνή, εικόνα και παράστημα. Η τύχη όμως προτιμά να βαδίζει αγκαλιά με τη δράση (patternoflifeatcause) και όχι την αντίδραση (patternoflifeateffect). Η δράση προϋποθέτει καθαρό πλάνο και κρυστάλλινη ματιά. Το καθαρό πλάνο και η κρυστάλλινη ματιά προϋποθέτουν ξεκάθαρη ατομική ταυτότητα. Και η ξεκάθαρη ατομική ταυτότητα προϋποθέτει όνομα και ιδιότητα. Και δυστυχώς, τα ονόματα και οι ιδιότητες έχουν μπερδευτεί σε μία βολική κοινωνική σούπα που πνίγει την ατομική δημιουργικότητα σε βάρος της ομαδικής αντίδρασης.