Σου μιλάνε και χαζεύεις, αφού στο μυαλό σου υπάρχει μόνο η εποχή που σχεδιάζεις να γίνεις και πάλι το μικρό παιδί που δολοφόνησε η κοινωνία που σε επέλεξε (ή καλύτερα την επέλεξες) για να γίνεις μέλος της.
Σου φορτώνουν δουλειά και εσύ σκέφτεσαι τις διακοπές σου, και δεν αναφέρομαι μόνο σε αυτές του καλοκαιριού, αλλά τη διακοπή από μία καθημερινότητα που σε εξόντωσε πλέον και δεν μπορείς να συνεχίσεις να το κρύβεις, ετοιμάζοντας μία θεαματική έξοδο κινδύνου.
Ακούς τόσα πολλά γύρω σου, υποσχέσεις και μεγάλα λόγια, παράπονα και πισώπλατα μαχαιρώματα, και αποφασίζεις να χαμογελάσεις, αφού γνωρίζεις πως αυτό το περιβάλλον θα είναι μακρινή ανάμνηση σε λίγο για εσένα.
Το ξυπνητήρι χτυπά κανονικά στην ώρα του, αλλά εσύ επιλέγεις να γυρίσεις πλευρά και να πας αργοπορημένος/η στη δουλειά σου, αφού έπαψε να σε ενδιαφέρει η εντύπωση που δίνεις στους γύρω σου, από τη στιγμή που η παρούσα κατάσταση αντιπροσωπεύει το σενάριο της ταινίας που συμμετέχεις και στην οποία ο ρόλος σου φτάνει στο τέλος του.
Με τον Ερμή στους Διδύμους και τη Σελήνη στην Παρθένο, υπάρχουν πολλαπλά επίπεδα ανάγνωσης της πραγματικότητας σε σχέση με την επιθυμητή πραγματικότητα. Η Πέμπτη 8 Μαΐου λοιπόν μπορεί να αποτελέσει μία από αυτές τις ημέρες που ο multiplex κινηματογράφος μπροστά σου παίζει μία πληθώρα από ταινίες και εσύ γνωρίζεις πως δεν μπορείς να τις παρακολουθήσεις όλες. Τι επιλέγεις;
Να μπεις στην πρώτη αίθουσα που συναντάς, με τυχαίο τρόπο και να παρακολουθήσεις μία ταινία που άλλοι έγραψαν το σενάριο, έκαναν τη σκηνοθεσία και επέλεξαν το καστ;
Να ξοδέψεις από μία ώρα σε κάθε αίθουσα και στο τέλος να φύγεις έχοντας κορέσει την περιέργεια σου να μάθεις τι παίζεται στην οθόνη αυτή την εποχή;
Ή μήπως να αγκαλιάσεις το βιβλίο με την ιστορία της ζωής σου και να απομακρυνθείς από τον κινηματογράφο;
Η ζωή γράφεται μέσα και από κάποιες μικρές, ίσως ασήμαντες, στιγμές κατά τη διάρκεια των οποίων ο χρόνος παγώνει και η απόφαση λαμβάνεται σαν μάννα εξ ουρανού. Κάτι τέτοιες στιγμές μπορούν να γίνουν σημάδια για την αλλαγή μίας πορείας μερικές ώρες, ορισμένες ημέρες, αρκετούς μήνες ή ακόμα και πολλά χρόνια αργότερα…


0 comments
Melody
8 Μαΐου, 2014 at 1:47 μμ
Εξαιρετικό το κείμενο!!! Αυτές οι στιγμές που αλλάζουν την πορεία μας αφήνουν πάντα το αποτύπωμά τους στο βιβλίο με την ιστορία της ζωής μας… ένα βιβλίο ουσίας που αξίζει μια μεγάλη αγκαλιά! Καλησπέρα 🙂