Όταν η Γη μπαίνει ανάμεσα στον Ήλιο που είναι στον Κριό και τη Σελήνη που βρίσκεται στο Ζυγό, τότε αυτή η σκιά που ρίχνει ο πύρινος Ήλιος στην αέρινη Σελήνη είναι σαν τις αφορμές για να αντιπαρατεθούν δύο κομμάτια που είχαν βρει τις θέσεις τους στο μεγάλο παζλ, αλλά ξαφνικά αποφάσισαν να ζητήσουν κάτι περισσότερο από την ταπεινή τους θέση. 

Είναι σαν το ένα κομμάτι να προβάλει επεκτατικές και εγωιστικές τάσεις πάνω στη διάθεση του άλλου κομματιού να παίξουν με κανόνες και με διάθεση να εργαστούν αρμονικά για να φτιάξουν τη μεγάλη εικόνα του παζλ. Είναι σαν το ένα κομμάτι να αρχίζει να καίει τα διπλανά του κομμάτια, αφού κουβαλά τεράστια ποσά ενέργειας, δημιουργώντας έτσι κρατήρες σε ένα παζλ που έμοιαζε να φτάνει στο τέλος του.

Είναι σαν δύο άνθρωποι να βολεύτηκαν σε μία ψεύτικη αλήθεια και να αποφάσισε ο ένας από αυτούς να ρίξει σκιές που ξυπνάνε φαντάσματα στις συνειδήσεις και των δύο. Είναι σαν να πρέπει να τραβήξεις το χαλί κάτω από τα πόδια σου, επειδή κινδυνεύεις να βουλιάξεις στη σιγουριά που σε ρουφά σαν τη δίνη στην αδράνεια. Είναι σαν να συμβιβάστηκες με την αδυναμία σου να βρεις πραγματική ευτυχία και να παραδίνεσαι απέναντι σε μικρές δόσεις ευχαρίστησης σε μία ζωή που κρέμεται από μισοφαγωμένα σκοινιά στον αέρα που ανεβάζει ταχύτητες. 

Όταν η συγκεκριμένη Σεληνιακή έκλειψη χτυπά την πόρτα σε καρδιές που είναι ανυποψίαστες, τότε το να ανοίξεις την πόρτα χωρίς δεύτερη σκέψη κρύβει παγίδες. Και η παγίδα δεν είναι να δεις τον εχθρό σου ντυμένο τις φοβίες και τα άγχη σου, αλλά να δεις τον ευτυχισμένο σου εαυτό φόρα παρτίδα μπροστά σου. Γιατί όταν δεις πως μπορείς να ευτυχήσεις, αυτό σημαίνει πως θα έχεις ξεπεράσει κόμπλεξ και ανασφάλειες που λειτουργούν σαν πρώτης τάξεως δικαιολογίες να αδρανήσεις απέναντι στην ευκαιρία να ευτυχήσεις. 

Λοιπόν, τι λες; Μήπως είναι ώρα να ευτυχήσεις…;