Πιθανότατα να έχεις ακόμα έντονα χαραγμένη στο μυαλό σου εκείνη τη στιγμή κατά την οποία θα μπορούσες να είχες πει με λέξεις, να είχες εκφράσει με ένα βλέμμα, να είχες δείξει με μία κίνηση του σώματος σου αυτό που περνούσε από το μυαλό σου και ήταν σε θέση να αλλάξει εντελώς το ρου της ιστορίας στην οποία λάμβανες μέρος, αλλά δεν τόλμησες ποτέ να κάνεις και πράξη. Ναι, ήταν ακριβώς εκείνη η στιγμή που ξεροκατάπιες, έπνιξες την ενστικτώδη σου αντίδραση και συνέχισες μία γνώριμη ιστορία που έμοιαζε έτοιμη να αλλάξει κατεύθυνση. 

Ίσως πάλι να είναι πολύ πιο  κοντινή αυτή η ανάμνηση και να αφορά κάποιες ημέρες πίσω, τότε που γνώριζες πως έκανες κάτι που δεν ήταν σε θέση να λειτουργήσει σε αρμονία με τη διαισθητική σου αντίληψη, τότε που έπεφτες στην παγίδα να γίνεις ένα με τη ρυθμό που έδινε το γνώριμο περιβάλλον σου, με αποτέλεσμα να μπεις σε ένα χορό που όχι μόνο δε γνώριζες τα βήματα, αλλά δεν μπορούσε και να συνεχίζει να σε διασκεδάζει πλέον. Ήταν η στιγμή που νίκησε η συνήθεια την ενστικτώδη σου ανάγκη να διαφέρεις από το σύνολο, ήταν το momentum μίας απόφασης που θα μπορούσε να αλλάξει τη ροή της ιστορίας, αλλά επέλεξες να μην τολμήσεις να κατέβεις από το όχημα που βρισκόσουν.

Σήμερα Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου πιθανότατα να βρίσκεσαι σε μία αντίστοιχη κατάσταση, αφού έχεις μπροστά στα μάτια σου ένα μπαλάκι που έρχεται καταπάνω σου και είτε μπορείς να πετάξεις αδιάφορα στο αντίπαλο τερέν ώστε να συνεχιστεί ένας αγώνας που παίζεται και από τον καναπέ, είτε μπορείς να το πιάσεις με το χέρι σου και να διακόψεις τον αγώνα, είτε μπορείς να πετάξεις τη ρακέτα από το χέρι σου και να φύγεις από τερέν. Η πρώτη επιλογή μπορεί να σε βολεύει αλλά την ίδια στιγμή κάθε φορά που επιστρέφεις το μπαλάκι στο αντίπαλο τερέν, μία νέα άσπρη τρίχα εμφανίζεται στα μαλλιά σου, δηλώνοντας πως η συνήθεια σε γερνάει. 

Η δεύτερη επιλογή μοιάζει με επαναστατική πράξη σε ένα βασίλειο που θεωρεί πως έχει εξαλείψει τα ταραχοποιά στοιχεία, κάτι που σημαίνει πως αποφάσισες να ταρακουνήσεις ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο ζεις, χωρίς όμως να έχεις ακόμα απαντήσει κατά πόσο θέλεις να συνεχίσεις να παίζεις στο ίδιο τερέν. 

Η τρίτη επιλογή μπορεί να μοιάζει πράξη ηττοπάθειας για το κοινό γύρω σου, αλλά την ίδια στιγμή είναι θριαμβευτική πράξη νίκης της ανάγκη σου να ζήσεις απέναντι στη δύναμη της συνήθειας. Το θέμα σε αυτή την επιλογή δεν είναι να φύγεις από το τερέν, αλλά να γνωρίζεις προς τα που κατευθύνεσαι. Και για να σε βοηθήσω, θα πρέπει πλέον να γνωρίζεις προς τα που δεν κατευθύνεσαι, ώστε να μπορέσεις να ανακαλύψεις μονοπάτια τα οποία είναι πιθανό να σε οδηγήσουν προς τα εκεί που θα ήθελες να κατευθύνεσαι. Αλλά και πάλι, μετά από μία μακρά περίοδο παραμονής σε ένα τερέν που σε γέρασε, δεν έχει και τόση σημασία ο προορισμός, αλλά να μπεις σε μονοπάτια στα οποία μπορείς να αφήσεις τα ίχνη σου που ξέχασες πως μπορείς να δημιουργήσεις.