Οι τελευταίες ώρες της Σελήνης στον Αιγόκερω την Παρασκευή 27 Οκτωβρίου συμπίπτουν με το τετράγωνο της με τον Ουρανό από τον Κριό αλλά και το σχεδόν απόλυτο έτερο τετράγωνο της Αφροδίτης από το Ζυγό με τον Πλούτωνα από τον Αιγόκερω που φαίνεται να συνεχίζουν να τροφοδοτούν με ένταση τη ζωή των παρορμητικών (Κριός/Ζυγός, Καρκίνος/Αιγόκερως) σε ζώδιο/ωροσκόπο.
Οι εκπλήξεις σε κάποιες διαπροσωπικές σχέσεις μπορεί να ενεργοποιήσουν τη διάθεση για κινητικότητα, την ανάγκη να κάνεις ένα βήμα μακριά από καταστάσεις που θεωρείς πως σε ακινητοποιούν. Μία παρορμητική απόφαση μπορεί να ξυπνήσει και την άλλη πλευρά και να αντιληφθείτε πως υπάρχει ανάγκη να δημιουργηθεί μία συγκρουσιακή κατάσταση η οποία είναι απαραίτητη για να θυμίσει πως δεν μπορείτε να βαλτώσετε μέσα στην ίδια τη σχέση σας. Μία τέτοια εξέλιξη όμως θα ξυπνήσει και κάποιες ερωτήσεις που έχουν να κάνουν με το καρμικό στοιχείο της γνωριμίας σας, με την έλξη ανάμεσα σας που δεν μπορεί να σβήσει με την πάροδο του χρόνου με αποτέλεσμα να φουντώνει τη φλόγα.
Από την άλλη πλευρά υπάρχει μία σοβαρή πιθανότητα να πέφτει πάνω στο τραπέζι το τελευταίο φύλλο της τράπουλας μίας παρτίδας που μοιάζει χαμένη, μέχρι να αποδειχτεί πως αυτή η προοπτική δεν αλλάζει. Είναι πιθανό να έχει φτάσει η στιγμή που θα ανοίξεις όλα τα χαρτιά σου, που θα τολμήσεις να διεκδικήσεις το μερίδιο που σου ανήκει με τρόπο όμως που δηλώνει πως δεν έχεις την πολυτέλεια του περαιτέρω χρόνου. Αν θεωρείς πως δε φοβάσαι μήπως χάσεις και την τελευταία σου ελπίδα, τότε μπες στη φωτιά χωρίς να πιστεύεις πως είναι σε θέση να σε κάψει.
0 comments
Μια Κάποια
26 Οκτωβρίου, 2017 at 9:56 μμ
καρμική χμ ερώτηση : – Χαρά Πανευτυχίδου του Έρωτα και της Αγάπης; – Παρούσα! Παρούσα! https://youtu.be/bMv_4enya6E
Roxy
27 Οκτωβρίου, 2017 at 11:10 πμ
Λες το τίποτα να γίνει όλα;
Μια Κάποια
27 Οκτωβρίου, 2017 at 2:29 μμ
Roxy μου αυτά είναι αδιέξοδα, συγκρουσιακά διλήμματα του δυαδικού νου που καλό είναι να αποφεύγονται ή τουλάχιστον να παραμένει ανοιχτή η διέξοδος από αυτά. Όλα ή τίποτα , το ποτήρι μισογεμάτο ή μισοάδειο….μπορείς να συλλάβεις με το νου ένα χρώμα που είναι μαύρο και μη μαύρο; κι όμως το μαύρο εμπεριέχει όλα τα χρώματα. Είναι θέμα εστίασης, όσο εγκλωβίζεσαι στο δίπολο χάνεις την δυνατότητα “αναβάθμισης” Ένα συναφές παράδειγμα, παρατήρησε το γιν γιανγκ από μακριά και μετά φέρε το κοντά. η αλήθεια είναι πως σε κάποιο βαθμό και χρόνο όλοι συντονιζόμαστε με το
“όλα” σε κάποια ένταση, αν θέλω να αυξήσω την ένταση και το χρόνο , αντί να εστιάσω προς άλλη κατεύθυνση, είναι προτιμότερο να εντείνω και εστιάσω στο “όλα” : γεμάτος/η, ολοκληρωμένος/η, πλήρης κτλ κτλ…Ερμής στο περιήλιο του Πλούτωνα σήμερα Roxy ; )
Roxy
27 Οκτωβρίου, 2017 at 4:03 μμ
Με ενδιαφέρει πολύ αυτό που λες και θέλω να το καταλάβω καλύτερα: όταν λες προτιμότερο να εντείνω και να εστιάσω στο «όλα», εννοείς να εστιάσω σε ό,τι εκλαμβάνω ως «όλα» σε μια συγκεκριμένη κατάσταση, σε ό,τι θα με έκανε να αισθάνομαι γεμάτη κλπ; Πώς όμως; Δεν είμαι σίγουρη ότι το έχω πιάσει ακριβώς.
Μια Κάποια
27 Οκτωβρίου, 2017 at 9:27 μμ
The fact : κάθε άνθρωπος σε κάθε δεδομένη χρονική στιγμή βιώνει το δικό του μοναδικό “δοχείο” πληρότητας, το δικό του “όλα” ( που συνδέεται με το Όλον αλλά ας μην μπλέξουμε με αμπελοφιλοσοφίες)…δεν ξέρω αν έχεις ακούσει την ιστορία : ” How the lobsters grow? – The lobster is a soft and mushy animal that lives inside of a rigid shell. That rigid shell does not expand. Well how can the lobster grow? Well, as the lobster grows that shell becomes very confining, and the lobster feels itself under pressure, and uncomfortable. It goes under a rock formation to protect itself from predatory fish, casts off the shell and produces a new one. Well eventually, that shell becomes very uncomfortable as it grows. And the lobster repeats this numerous times. The stimulus for the lobster to be able to grow is that it feels uncomfortable. Right? Now if the lobster had doctors, they would never grow because as soon as the lobster feels uncomfortable he goes to the doctor and gets a Valium, gets a Percocet and feels fine. It would never cast off his shell. So, I think that we have to realize that times of stress are also times of that are signals for growth. And if we use adversity properly, we can grow through adversity.” Εγώ λοιπόν, ας φέρω ως παράδειγμα εμένα, στη δεδομένη χρονική στιγμή χωράω, αισθάνομαι πληρότητα, (it’s a fact and facts dont lie ! ) σ αυτήν την προσωπική/ οικογενειακή/ επαγγελματική/ οικονομική και μπλα μπλα κατάσταση/δοχείο σ αυτό το “όλα” …πώς θα “αναβαθμιστώ” , μεταβώ σε ένα άλλο πιο “όλα” Roxy; εεεε 😉
Μια Κάποια
27 Οκτωβρίου, 2017 at 11:08 μμ
ααα… και στην ιστορία διόρθωσε όπου lobster την αυτού εξοχότητα του : https://youtu.be/E5hyyeGrDic ; )
Roxy
28 Οκτωβρίου, 2017 at 1:56 πμ
Έχω μείνει άφωνη! Πόσο προνοητικός αλλά και ταπεινός ο αστακός που το κάνει αυτό κρυμμένος σε έναν βράχο, μακριά από τα βλέμματα! Το λίγο γίνεται πολύ και το όλα πιο όλα. Κι εγώ έζησα ένα “όλα” αυτή τη βδομάδα. Κάτι τελείωσε και κάτι θα αρχίσει, έστω κι αν δεν ξέρω ακόμα τι ακριβώς. Σιγά σιγά και προσεκτικά, όπως ο αστακός.
Μια Κάποια
28 Οκτωβρίου, 2017 at 10:24 πμ
Πολύ μ αρέσουν οι συζητήσεις μας Roxy! Με βοηθούν να συνδέω, εξωτερικεύω και εφαρμόζω στην πραγματικότητα λέξεις, φράσεις και ολόκληρα κεφάλαια, να σπάω καλούπια, να αλλάζω δέρμα ! POWER! https://youtu.be/uCg2BoKiuOM ; – )
Roxy
28 Οκτωβρίου, 2017 at 4:43 μμ
Χαίρομαι στ’ αλήθεια, γιατί μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι σε “εκμεταλλεύομαι” με όσα μαθαίνω 🙂 καλό σκ!