-Βουτάμε; Η λέξη ακουγόταν όλο και πιο δυνατή στα αυτιά της, ακόμα και τις στιγμές που ήταν σίγουρη πως δεν υπήρχε κανείς γύρω της. Ναι, θα μπορούσε να οδηγείται στα πρόθυρα της τρέλας, όπως της είπε προχθές ο Γιάννης, ο ξάδερφος της, που φιλτράρει τα πάντα μέσα από τη λογική πριν κορδωθεί και βγάλει το πόρισμα:
– Μάλλον πρέπει σε δει ψυχίατρος, αν όχι ψυχολόγος!!!
Και όμως, ήταν πλέον τόσο σίγουρη πως δεν είχε παραισθήσεις. Είχε ξεπεράσει επιτέλους αυτό τον έρωτα που έκανε το χειμώνα της βουτηγμένο στην αιθαλομίχλη, είχε μπορέσει να αποφύγει τα αντικαταθλιπτικά όταν είδε τον πρώην της με μία κοπέλα-καρικατούρα του εαυτού της, είχε πιστέψει πως θα απέφευγε ακόμα ένα γύρο από συνεδρίες με την ψυχολόγο της μην μπορώντας να αντέξει τη μοναξιά. Η φωνή όμως, τι ρόλο έπαιζε; Από που ερχόταν, πως γινόταν να δυναμώνει όταν βρισκόταν μόνη και όχι ανάμεσα σε κόσμο, και που να βουτούσε τέλος πάντων;
Δεν είχε καταλάβει πως τόση ώρα οδηγούσε χωρίς να προσέχει τις ταμπέλες μπροστά της με αποτέλεσμα να βρίσκεται πλέον μπροστά στη θάλασσα. Θάλασσα…. Από πότε είχε να τη δει, να την ακούσει, να τη μυρίσει; Μήπως να κατέβαινε μία στιγμή να δοκιμάσει τη θερμοκρασία του νερού;
Καθώς βούτηξε τα χέρια της στο νερό, η φωνή άρχισε και πάλι να μιλά μέσα της. Αυτή τη φορά δεν άκουγε μόνο ένα βουτάμε, αλλά μία ολόκληρη πρόταση. Η πρόταση πήγαινε κάπως έτσι: βουτάς στο άγνωστο, βουτάς εκεί που υπάρχουν ρεύματα που θα σε παρασύρουν μακριά από το γνώριμο, τολμάς να διαλύσεις τον εαυτό σου σε μία σχέση που δε γνωρίζεις αν και που σε πηγαίνει;
Γύρισε πίσω της και είδε στρατιές από ανθρώπους που όταν είχε βουτήξει μαζί τους παλιότερα, είχε κοντέψει να θαλασσοπνιγεί στα κύματα, είχε βγει σε ξέρες, είχε νοσταλγήσει την εποχή που βρισκόταν στη στεριά. Γυρνώντας το κεφάλι μπροστά της, δεν είδε κανέναν να της δίνει το χέρι για να βουτήξουν μέσα στη θάλασσα. Και πως να βουτήξω τότε σκέφτηκε. Γιατί να βουτήξω αφού δε με καλεί κανείς;
Η φωνή δεν απάντησε, αλλά το σώμα της βούτηξε αφού πλέον την καλούσε ο εαυτός της για εκεί που δε θα έφτανε ποτέ αν περίμενε το χέρι βοηθείας από τον Άλλο…
Υ.Γ.: Ένα μίνι αφιέρωμα στο τρίγωνο του Δία από τον Καρκίνο, του Κρόνου από το Σκορπιό και του Ποσειδώνα από τους Ιχθείς που θα ενεργοποιηθεί από το τέλος Ιουνίου και για ένα μήνα, την ημέρα που η Σελήνη από τους Ιχθείς συναντά τον Ποσειδώνα και το Χείρωνα από το ίδιο ζώδιο. Ένα κείμενο πρόλογος των μηνιαίων προβλέψεων του Ιουνίου που έρχονται σε λίγες ώρες…


0 comments
driver
31 Μαΐου, 2013 at 12:16 μμ
Εξαιρετικό κείμενο !!! Μπράβο !!!
PENNY
31 Μαΐου, 2013 at 12:19 μμ
βουρκωσα..με συγκινησε αυτο που γραψατε..καλημερα χχχχ
ShootTheMoon
31 Μαΐου, 2013 at 12:48 μμ
εξαιρετικο ..
Kentayros
31 Μαΐου, 2013 at 12:50 μμ
Το άγνωστο είναι ο άνθρωπος που γνώρισες χτες.
Και αν δεν τον γνώρισες ακόμα, θα τον γνωρίσεις.
Τουλάχιστον όλοι όσοι αρέσκονται στο να κάνουν απλά και συνεχώς γνωριμίες.
Αυτοί που δεν έχουν κανένα για να βγούν… που δεν έχουν καμία διάθεση.. απλά θα μείνον όπως έχει.. Γνωστη η Ιστορία (για εμένα)
PENNY
31 Μαΐου, 2013 at 1:10 μμ
νομιζωωωωω πως μας πηραν τα μελια και τα δραματα ..να υποθεσω πως καλα ηταν ο ερμης στους διδυμους χαχα..τι ηθελε να φυγει???μας βλεπω να κανουμε παλι ενεσεις χαρας για να αντεξουμε τοοοοσο νεροοοοοο απο εδω και κατω,μακαρι τα τριγωνα να βοηθησουν ολους στο αισιοδοξο του..μην ξανα ζησουμε το δραμα του φεβρουαρ,μαρτιου που σαπισαμε με τους πλανητες στα ψαρια αν και τα αγαπαμε τα ψαρια χαχα καλοκαιριατικα ….δεν δεν δεν θελω ητοπαθειες εεελα να ανεβαινει η ομαδα χαχααα…ενταξει θα βουτηξουμεεεεεεεεεεεεεεε και ας μας παει οπου θελει..βρε τι παθαμε με τον αστρολογο μας σημεραααααααα
Elena Zmz
31 Μαΐου, 2013 at 1:22 μμ
Απίστευτα επίκαιρο κι αντικατοπριστικό της ψυχολογίας μου… Δεν εκπλήσσομαι φυσικά, είστε όπως πάντα εύστοχος..
Yiannis29
31 Μαΐου, 2013 at 1:46 μμ
Θα βουτήξω, θα βουτήξω και θα χαρώ τη θάλασσα και δε με μέλλει Ο,ΤΙ κι αν γίνει! Το τραγουδάκι που ακολουθεί αφιερώνεται σε όλους/όλες τους/τις βουτηχτές!!! Καλές ψαριές…Καλό Σ/Κ.! :-))
http://www.youtube.com/watch?v=_WcWHZc8s2I
Yiannis29
31 Μαΐου, 2013 at 1:50 μμ
Μια ερώτηση: ο Γιάννης Αιγόκερως είναι? Τί ξενέρωμα το μαλακοειδές, παπαπα!!!
Yiannis29
31 Μαΐου, 2013 at 1:51 μμ
Φιλιώ το αντέχεις το καλοκαιρινό σενάριο? :))
Yiannis29
31 Μαΐου, 2013 at 1:52 μμ
http://www.youtube.com/watch?v=kJUcYvTNFZA
CHRISTILEO
31 Μαΐου, 2013 at 2:55 μμ
τόσο υπέροχα κείμενα… να γράφετε πιο συχνά!
FD
31 Μαΐου, 2013 at 4:51 μμ
ευτυχώς εκτός από τα ρεύματα υπάρχουν και τα λιμάνια….http://www.youtube.com/watch?v=rHiJFc9_mws
ΚΑΤΙΑ
31 Μαΐου, 2013 at 5:54 μμ
είναι σαν να περιγράφετε εμένα, πιο μέσα δεν θα μπορούσατε να πέσετε. μπράβο!! πολύ καλό, να γράφετε πιο συχνά.
PENNY
31 Μαΐου, 2013 at 7:01 μμ
ξερεις τι ζημια εχω παθει σημερα μια το κειμενο του κ Σοφιανη μια τα ξυλινα σπαθια αντι να κανω detachment και την βουτια που λεγαμε θα τραγουδαω κατω απο το παραθυρο θηβαιοοοο δεν λεει πρεπει να συγκρατηθουμε πρεπει οι υπολοιποι μη νερουλοι του ζωδιακου να βοηθησουν καπως χαχαα..την θυμαμαι αυτη τη συναυλια μολις ειχα τελειωσει σχολειο 95 περπατησα ολη τη λεωφ πεντελης για το λιμανι..απο τοτε ολο λεω να πιασω στερια αλλα νιωθω εξω απο τα νερα μου καρκινοοος..χτυπησατε φλεβα ολοι σημερα @FD
NULL
31 Μαΐου, 2013 at 9:38 μμ
”Η φωνή δεν απάντησε, αλλά το σώμα της βούτηξε αφού πλέον την καλούσε ο εαυτός της για εκεί που δε θα έφτανε ποτέ αν περίμενε το χέρι βοηθείας από τον Άλλο…” Πανέμορφο και με θετικό μήνυμα…
lila
1 Ιουνίου, 2013 at 11:02 πμ
βουτάμε λέειιιιιιπα πα πα τσ τσ τσ τσ μα πόσο fan του site πια έχουμε γίνει όλοι…λυπηθείτε μας πια..να είστε γερός κ. σοφιανη να απολαμβάνουμε με τον μοναδικό θεσπέσιο τρόπο σας την αποκωδικωποίηση/ερμηνεία της συμπαντικής/πλανητικής δραστηριότητας
NCKalways
1 Ιουνίου, 2013 at 12:50 μμ
Γιωργο, γραψε βιβλιο!!…”θα βουτηξεις???”…