Η είσοδος της Σελήνης στους Διδύμους την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου φέρνει εξελίξεις, ιδιαίτερα στη ζωή των μεταβλητών σε ζώδιο/ωροσκόπο (Δίδυμοι/Τοξότες, Παρθένοι/Ιχθείς) αφού ενεργοποιεί το συγκεκριμένο άξονα που θα βρεθεί στη δίνη των γεγονότων τους επόμενους εννέα περίπου μήνες.
Η αναμέτρηση της Σελήνης από τους Διδύμους με τον Κρόνο από τον Τοξότη θα αναδείξει νικητές και χαμένους, θα φέρει στο προσκήνιο ισορροπίες που δεν είναι εφικτό να διατηρηθούν ή να σχηματιστούν, αφού η μία πλευρά είναι εμφανώς πιο ισχυρή από την άλλη. Αυτός/η που έχει την ικανότητα να ασκήσει εξουσία θα πρέπει να τη χρησιμοποιήσει και να φωνάξει πως δεν παίζονται πλέον παιχνίδια, πως υπάρχουν τρόποι να αλλάξουν τα δεδομένα κυρίως μέσα από οριστικές αποχωρήσεις. Η σημερινή ημέρα μπορεί να λειτουργήσει και σαν τρέιλερ όσων θα συμβούν στην επόμενη Πανσέληνο σε περίπου ένα μήνα, τότε που το σκοινί θα σπάσει οριστικά και αμετάκλητα. Η ψυχρή ματιά απέναντι στα πράγματα μπορεί να είναι μία πρακτική που μοιάζει αδίστακτη, αλλά και τα όνειρα, οι ελπίδες, οι ψευδαισθήσεις που γεννά ο Ποσειδώνας από τους Ιχθείς δε φαίνεται να είναι σε θέση να φέρουν λύσεις και δράσεις.
Τα λόγια που θα ειπωθούν μπορεί να είναι σκληρά και δύσκολα να χωνευτούν, αλλά έχουν και ως σκοπό να ακουστούν αλήθειες που κάποιοι δεν άκουγαν μέχρι σήμερα. Η πραγματικότητα είναι πως κάποιοι δε χωρούν σε σχήματα που έχουν διαμορφωθεί με τρόπο που εξυπηρετεί τη νέα τάξη πραγμάτων που έχει διαμορφωθεί. Το θέμα όμως είναι κατά πόσο μπορεί να κερδηθεί χρόνος και να συμμορφωθούν κάποιοι στα νέα δεδομένα ή αν η ζαριά έχει πλέον πέσει στο τραπέζι και δεν υπάρχει λόγος για βήματα προς τα πίσω. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια μία τέτοια ημέρα, αφού τα βλέμματα, οι ειδήσεις που έρχονται στην επιφάνεια και οι πράξεις κάποιων δείχνουν πως το ποτάμι δε γυρίζει προς τα πίσω.


0 comments
Μια Κάποια
29 Οκτωβρίου, 2015 at 5:36 μμ
O Κρόνος και ο Χρόνος…άραγε ποιος είναι αυτός ο κύριος Κρόνος; ο κάθε άνθρωπος γεννιέται στο δικό του Χρόνο- Κρόνο,
Το βίαιο βίωμα του Κρόνου- Χρόνου στο δομημένο Κόσμο, στο πρώτο κλάμα, στην πρώτη αχτίδα φωτός, στην πρώτη αγκαλιά της μάνας …
ένας Χρόνος συμπιεσμένος, ψυχρός, ένας Κρόνος Πόνος.
Όλοι μας διατηρούμε και αναπαράγουμε τα δικά μας βιώματα-νόρμες με τον Κρόνο Πόνο μέσα στο “Χρόνο” μας και τις περισσότερες φορές εγκλωβιζόμαστε σ’ ένα φαύλο κύκλο Χρόνου – Πόνου όπως τον σκύλο που κυνηγά μανιωδώς την ουρά του σηκώνοντας τόνους σκόνης.
όμως, σκεφτόμουν αφού ο κύριος Κρόνος πάντα θα με κυνηγά γιατί αυτή είναι η δουλειά του ποια είναι η δική μου επιλογή ;
Γιατί αντί να προσπαθώ να απομακρυνθώ από αυτόν κυνηγώντας τον να μην κάνω κάτι άλλο; γιατί να μην βάλω τα καλά μου, τα καθαρά μου και να πάω να τον συναντήσω ;
Ξέρεις πόσο μικρός και ανούσιος φαντάζει ο “Πόνος – Χρόνος” Μας όταν χαϊδεύουμε ένα οστέινο γέρικο χεράκι που σιγοσβήνει μοναχικό, όταν δίνουμε μια αγκαλιά σε ένα παιδί που δεν είχε ποτέ την “πολυτέλεια” να γνωρίσει την βίαιη απομάκρυνση από το στήθος της μάνας;
Μεγάλος Δάσκαλος ο Χρόνος….Αλήθεια 😉
https://www.youtube.com/watch?v=oI8pxcYQTeU